İhsan Kurt Şiirleri - Şair İhsan Kurt

İstanbul’um,
Göz dikilen güzelim
Sen yâdigarsın,
Sen vatandan bir parça,
Sen vatansın.

I.
Bir tahayyül âleminde
Akdağ'ı seyrediyorum
İlk gençliğimin geçtiği sokakları
Uçarı dolaşıyorum bir çırpıda
Şurası sevgi heyecanlarımı dağıttığım yer

Her uyanışımızda
Uyandırdık sanırız
Gülleri, güneşi
Her gülüşümüzde,
Güldürdük,
Kendimizi, elleri

Zamane gelse de üstüne senin
Zehir doldururlar testine senin
Sinek indirirler pistine senin
Tereslere uyup da dümdüz gitme

Ne çağ kaldı ne de çağdaş bilesin

Anahtarları kaybolmuş düşlerdeyim
Hangisini açabileceğim
Çirkinlikler ve güzellikler
Çıkarmıyor şaşkınlıkları
Ufuklar ah ufuklar
Hayallerimi birleştirmiyor her biri

Anahtarları kaybolmuş düşlerdeyim
Hangisini açabileceğim
Çirkinlikler ve güzellikler
Çıkarmıyor şaşkınlıkları
Ufuklar ah ufuklar
Hayallerimi birleştirmiyor her biri

Kitaplarda, defterlerde
Bulutlarda anılarım.
Yağdı yağacak,
Bir poyraz yeline bakar
Dalarım.

Sabahleyin pencereni açabiliyor
Bakabiliyor musun gökyüzüne
Kuşların kanat çırpmasına
Dallar arasından süzülen güneşe takılıyor musun?
Dalabiliyor musun bir şarkı sözüne?
İşte o zaman yaşadığını fark edeceksin

Anlayışlarla dolmak
Anlatmak…
Anlaşılmak,
Anlamak.

Asıl mesele;

Arayışım kendimeydi kendimde
Kuytuluklar koyaklar dolaştım
Dilimde türkülerden kalma nakaratlar
Kekremsi bir tat damağımda
Çıt çıkarmadım kaçmasın bu an diye
Yüreğimin atışında kamçılandı al yeleli atlar