İhsan Kurt Şiirleri - Şair İhsan Kurt

Ruhunda duman, dumanında sırlar
Terk edilmiş sevgileri doruğunda saklar
Ömrü eskir, ah ettikçe
Buğulanır bağrı baharda
Özlediği bir hayatı arar da

Duyguların yıkandığı yağmurları bekliyorum
Sözlerin dupduru olduğu zamanlaradır özlemim
Varsın gece olsun ay dolunaysa ne fark eder
Ne çıkar karanlıkları gülümsemeler aydınlatıyorsa
Güvenebiliyorsak sokaklarımıza ve birbirimize
Dilden dökülen sözlerden huzur şavkıyorsa

Yüzlere güzelliğin şavkı vurur
Gözlerden ay doğar yıldız kıskanır
Hüzünlere bulaşırsa bir ömür
Orda yağmur yağar güneş ıslanır

Şimdi aşklar sözcüklerle bağlanır

Kitapların renkleri
Sevdanın renkleri gibidir
Göz aldatır, yürek hoplatır
Umut rengi, ışık rengi, naz rengi
Yeşil ferahlatır pembe aldatır mı bilmem
Okudukça aydınlatır haz rengi

Korkuyu kurtarıyorum bütün korkulardan
İçimden gelen korkunun sesi uzaklardan
Gördüğüm ve beklediklerim dipsiz kuyular
Gözler ki loşluklardan, dehlizlerden, alanlardan

Boşluklar hücumu yağıyor sorularıma

-Altın kafesi fark ettiğimde-

Neredesin çocukluğum
Neredesin çocukluğumu yaşadığım köyüm ?
Bir keser indi aramıza,
Sızısını otuzunda duyduğum.

Ne burdayız ne de Tur’da, kulak ötecek Sur’da
Yöneltilen her soruda sınıfı geçtik bu gece

Haberler var maveradan, hem yolcudan hem de handan
Vazgeçtik kârdan ziyandan, gidilen yolduk bu gece

dağ dağ dağlandı yüreğimiz
yeter artık, yettiniz de yettiniz
yaylalar kirlendi, kalalar kirlendi
sokaklar, caddeler, bulvarlar…
beşikte balalar kirlendi
bir kor düşürüldü ki içimize

memleket yanar
tutuşan köz düşen yüreklerdir
beyler nutuk çeker
fesatlar beslenir vergilerden
yüreğim kaynar
bir yedi iki beş

Meram’da güneş batarken bir başka güzeldir
Akyokuş’tan baksan Konya bir başka özeldir
Bulutlar, renkler alır Mevlana diyarından
Selçuklu’yu çağırır Meram bağlarından
Akyokuş’tan Konya’ya bakıyorum
Yeşil türbede dalıp kalıyorum