İhsan Kurt Şiirleri - Şair İhsan Kurt

Sözlerden anılar bırakıyorum
Günlükler dayanıklı muhkem
Aydınlıkları gördükçe ve yaşadıkça
Kalemime dayanıp yürüyeceğim
Bakir türküler söyleyeceğim

Şehrin kenarında,
Taşranın sessiz sokaklarında
bir ev yükselir.
Taştandır, sadedir,
ama taşların ardında bir milletin sesi yankılanır.

Yeniden başlamak hayata
Geçen baharla güz mevsiminde
Bir makas vurup kurdela gibi geçmişe
Yeni baştan bağlamak
Umutları bir yere

Bir destan devrinden geldik
Destanlarla zamanı devirdik
Tarihi utandıracaktık
Yeni destanlar yazarak
Yeniden tarih yapacaktık
Hey be ne hülyalardı

Düşüncelerim kalabalıklarda yapayalnız
Duygularım rahvan atlar misali
Sadece yalnızlığa yıkılırım
Bulvarların gürültülerinde
Beni bir tek yalnızlık yıkar

Şu yağmurlar değil beni ıslatan
Bakışlardaki havalar sırılsıklam
Gözlerde sırılsıklam kalmakta
Kirpikler mazgallarım olmakta
En onulmaz yerinden vurulmak sevdanın
Bir Nisan sağanağında durulmak

Yine hava bozdu
Bu gök gürlemeleri cabası
İçimde bora fırtına karışmış
Yüreğim kaynıyor
Bir yerlere yağmur yağıyor

Bir alaca karanlıkta düşersen yollara
Sesi duyulur bozkırların
Kekik kokularında hayâli çağırır
Yeni günlere yürüyen insanların.

Yeni günlere yürüyen insanların

Ağır bir hışırtı
Vakitsiz esen yel
Yaşantıdan uzaklara götürür
Memleketin gurbet
Hergünkü gıda
Bol bol zehir

Ilık meltemler esmez burda
Pembe maviliklerle hayâl yoktur
Taş gibi elle tutulur duygular
Balyoz inmez kaybedince sevgiliuyi
Sevgililerdir balyoz indiren
Ne Mecnun vardır ne de Leyla