İhsan Kurt Şiirleri - Şair İhsan Kurt

Boynuma zaman dolanır
Yazdığıma ihtiraslar
Kor verene gül sunarım
Tepeme çıkar paspaslar

Çağlarım akmam istenmez

Olursa nasip,
Bir sala duyacaksınız
Kulak kabartacak bazılarınız
Adım anlaşılmaz cümlelerde yuvarlanacak

Her gün bir kuş konar pencereme
Ötüşüyle neşe getirir
Bir ekmek kırıntısı bulsa
Tin tin yürür cama vurarak
Anlarım ki teşekkür eder

Islak caddelerin parkeli taşlarında
Bir şehir çökerir lime lime ruhlarda
Neon ışıkları ürkütemez karanlıkları,
Fren sesleri çığlıklara çığ olur
Yürüyen gölgeler,
Ürkek gözler örter aydınlıkları.

Bir şeylerle her şeyler değişti
Mesela türküler değişti dillerde
Ne kahpe felek kaldı ne dilek
Kadir kıymet bilen yok
Yine de canlar veriyoruz
Keklikler uçtu şarkılardan

...
bir şiir oku bana
şairlerin haykırdığını işitelim
üç defa adalet
üç defa hukuk
daima özgürlük desinler

Önemli bir haber, yine alt yazı geçiyor
Hareketlilik bir yerlere kilitleniyor

Bir yerlere kilitleniyor hareketlilik
Bazen bir ağızdan çıkacak sözde anlam araması
Fakirin ekmeği aslan ağzında değil artık

İnsanlar çağın fotokopisini taşıyorlar ruhlarında,
Magazinleşirken kadın bir derginin kapağında
Parke taşlarına pür telaş sıçrıyor şehir
Şemsiyeler açılmıyor, açılmıyor günah sağanağında.

Rimelli, rujlu, pedikürlü düşünceler

Ben de bilirim gülü çiçeği börtü böceği yazmayı
Ben de duyarım şırıl şırıl akan suların sesini
Ağlayanların, sesime ses veren dağların aksini
Ölen kuzusuna ağıt yakanların yasını
Bilir misiniz keçi yollarında yalın ayak yürüdüm
Ayağıma batan dikenleri çıkardım iğneyle

Özümde hasret mülkünü yaktın, yakan ben değilim
Yüreğime ılık ılık aktın, akan ben değilim

Güneş bir mızrak boyu uzandı tenha çöllerimde
Çöllerimi hep sen besledin, kavrulan ben değilim