İhsan Kurt Şiirleri - Şair İhsan Kurt

-Yolsuz ve ışıksız köylerde okuttuğum öğrencilerime-

Çocuk beni hüzünlerine çağırma
Senin gecelerin de güzeldi
Çocuk ağla hıçkıra hıçkıra
Utanma duygusu ezeldi!

Biz mehtabı bilmezdik
Ay ışığıydı gecelerimiz
Oyun alanımız harman yerleri
Gece böceklerinin fenerleri
Saplarda saklı yeşil nohutlar
En tatlı en mutlu eğlencemiz

Sahilde bir çocuk
Çocuk sahili soluyor
Kumlar üzerinde yüzükoyun
Kaçamamış insansızlıktan
Sanmayın ki oyun

Bir yüzü Bizans bir yüzü sarnıç
Bir yüzü şeytan bir yüzü melek
Bir adımda hilal bir adımda haç
Bizans artığı bu şehir
Entrikaları hala sahnelenir
Umurunda mı duyarlı duyarsız

Ne çiçekler çiçek
Ne kelebekler kelebek
Asıl çürüyen
Toplumda temel direk

Ne sevdalar sevda

Baharın çiçeği biz olalım gel
Maişetleri bir an unutalım
Sönen yüreklere köz olalım gel
Eleste verilen sözü tutalım

Dalda kuşlar ötüyor fark edelim

Bunca bildiğimin adı değişti
Dilimde şekerin tadı değişti
Galiba umutlar mahşere kaldı
Davamıza bakan kadı değişti

Zemheride kor yağdı başımıza

denizler ki
aynalarıdır özgürlüğün
ve uçma beratı
mavi gökyüzünün

gitmeseniz de

Devir o devran ki
Dirimizin de esamisi okunmaz
Ölümüzün de…
El sosyal medyada paylaşır
Biz se içimizde…

Saat sıfır iki
Kurşunlu düşüncelerle kalkıyorum
Tomson, çelik başlık
Ayaklarımda bot
Dalgın, bir noktaya bakıyorum