İhsan Kurt Şiirleri - Şair İhsan Kurt

Gri bulutlar yüklü
Kara bulutlarla gürlüyorum
Yıldızlara yağıyorum çisil çisil
Yüzünü yıkıyorum Ay’ın
Daha aydınlık doğsun diye

Bunlar hangi insanlar?
insanlar ki diz çökmüş
sürülerin zafer simgelerine
hakikatler çürümeye gebe
ışıklar kâr etmez genlerine…

Dolmak varlıkta yokluğundur boşlukta dolar
Dolup doldurup sinsice sunulandır dolar

Aranan marifet bil ki şimdilerde dolar
Satabilmek değerleri bir yerlerde dolar

Avuçlarıma koy bakışlarını
El açıp avuçlarıma bakayım
Avuçlarımı Allah'a kaldırıp
Bakışlarınla birlik yakarayım.

(Nisan, 1976)

Hangi hayat dönme dolap
Kimdir artı-eksi bugün
Eriyor insan içinde
Akıp giden sonsuzluğun

Güneş kara, gece parlak

Denmiştir ki, biz yolcularız, bu dünya bir han
Aşka acı karıştı her şey yine toz-duman
Kendine hücum eder göçebe duygularım
Sevdalar sefili gözlerde bakışlar viran

Biz yetişkinlerin yaramazları
Sevimliliğin haylazları
Bir düş gemisinde gezerler
Çocukluğumuz, çocuklar
Ki ellerinde oyuncaklar
Bebekler, hayvanlar, trenler

Sevdalara tel çekiyor gözlerin
Gönüllere gül ekiyor gözlerin
Kapı aralamazdım gayri amma
Tâ onsekizinden vurdu sözlerin

Bakışların sanki bir mahur beste

Değerler talanlarından
Güller di ezilenler
Güller di ve dikenlerdi
Ezilenlerin viranlarından
Çıkıp da gelişin
Teknolojikleşen duyguların

Farzet ki kardeşim
Büyük şairsin
Büyük yazar
Ya da büyük iş adamı
Büyük politikacı
N’olacak