İhsan Kurt Şiirleri - Şair İhsan Kurt

Bizler ne onsekizini yaşadık
Ne de onsekizde sevdalı olduk
Sevdaları bir bildik, biri sevda
Ancak benliğimizi böyle bulduk

Bizler ne gözleri ahûya zebûn

hep bu saatler, bu anlar
bir boşluk basar ki
ne desem anlatamıyorum
nasıl desem bilmem ki

kainat yeniden kurulur

Acı çekenler, yüreği bütünler
Çamlığın başında tüten tütünler,
Bozok türkülerinde dile gelir
Bu türkülerde Bozok insanı;
Acıyı tanır, sevdayı tanır, mertliği bilir.

Taksilerin sarışın baktığı bu kentte
Bahar gelecek
Yeşiller tam tekmil
Bayram edecek bir gün
Gülleriyle bülbülleriyle

Bu kıyılar
Ömrümün kıyıları
Cehalet, atalet ve düşünceler
Medceziri ruhumun
Sevgi, nefret, öfke
Ve yaşanmışlığın dalgaları

Gel, iki lafın belini kıralım dedik
Sözün başına İ ile başladın
Fırına verilen mercimekle işimiz yok
Söz konusu VATAN lakin
Edebiyat sanat kimin umurunda
29 harf de yetmiyor üretmek için

Cesetlerle yürüyor, cesetlerle çürüyorum
Bir yerde yanlışlık var, ama nerde bilmiyorum

(Eylül, 2001)

Mazi ömürden uzun, ömür kısa maziden
Kaçmak ister kişi, yaşanılmış gerçeklerden

Yaşanırken, yaşantıya çekilmişse kara
Maziyi düşünüp dalmamalı ufuklara

Kaç defa geçtim Fatih köprüsünden
Kaç defa duydum nal seslerini
Sesime ses kattın Vardar’ın sesinden
Kaç defa tarihte kaldım kim bilir

Meydanda Türk evleri hiç kalmamış

Gürültülerin maskesinde
Parazitlerin tiz sesi
Karanlığın çukurunda
Aydınlığın elbisesi
Gündüzün damarlarında gece seğirmekte.