Dışarısı kalabalık ve sağır,
Ben kendi kıyımdaki bir yabancı...
Kirpiğimde titreyen damlalar...
Benim bilmediğim bir dile,
Belki de yüküm kadar ağır.
Kaç kez söndürdüm yalnızlığımı
Bir sigaranın külünde...
Sustukça büyüdü
Ruhumdaki o derin çığlık.
Sonu gelmeyen yangınlar,
Sıtmalı gecelerim...
Ve konuşsam,
Kelimeler yetmeyecekti artık.
Ben, her gece savrulan
Küllerimden tanıdım kendimi,
Silinen satırlarda gizli adım...
Bakma böyle dimdik durduğuma,
Ben en çok da içimden vuruldum.
Bedreddin Mercan 2
Kayıt Tarihi : 23.07.2026 15:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!