Yusuf’a zindan da bir, saray da bir;
Ateşten hakikati söyler İbrahim.
Zindanlar saray oldu, ateş gül bahçesi;
Yusuf’taki edeptir, gülde açan İbrahim.
Kuyuya sabır düştü, ateşe samimiyet;
Yusuf’un rızasıdır İbrahim’de teslimiyet.
Allah’ı vekil kılan darda kalır mı hiç?
Zindanın sonu zafer, sabrın sonu selâmet.
Kayıt Tarihi : 14.08.2026 21:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
İnsan ne kadar büyük bir zorluk, darlık veya imtihan içinde olursa olsun, Allah’ı kendisine vekil kılıp edeple sabrederse; zindanlar saraya, ateşler gül bahçesine dönüşür. Her darlığın sonu selamet ve zaferdir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!