Bir Hazan Akşamıyım

Bir hazan akşamıyım;
İçimde bilmediğin bir yangın...
Sürmesi karanlıktan
Mevsimler yakarım her gece.
Takvimden hatıralar dökülür,
Kayan bir yıldız gibi,
Ruhumun en çorak iklimine.

Zaman, kör bir ustura misali
Kesip geçerken fakir ömrümü.
Ve bir gün gelir de
Toprağa karışırsa bu beden,
Sesin teni çağırdığı vakit,
Unutamadığın bir hatıra gibi
Sessizce çekilir gidersin kabrimden.

Belki bir rüzgâr okşar ismimi,
Belki bir yaprak düşer kabrime...
Ne zaman geri dönerse hatıran,
Bir hazan akşamı çökerse yüreğine;
Şimdi anlatabilirsen, sen anlat...
İşte o vakit anlarsın beni.