Biliyor musun?
Yüreğim yangın yeri gibi baba.
İçimden geçenleri yazıyordum,
Islanan sayfalara.
Basit şeyler beklerken yaşamdan,
Kalabalık korkularım,
Evlat edindiğim acılar,
Takip eden endişelerim vardı.
Bir ses aradım gecenin içinde,
Adını koyamadığım bir sığınak.
Kırıldım, sustum, içime gömüldüm;
Yine sana çıktı yolum baba.
Varsın duman altı olsun bu dünya,
Varsın fırtınalar savursun küllerimi.
Sen yanımda olmasan da
Hissederim bir çınara dayanır gibi.
Biliyor musun baba
Zaman geçiyor, mevsimler değişiyor
İçimdeki o çocuk hiç büyümüyor
Ne zaman ayağım bir taşa takılsa,
Hâlâ gözlerim ilk seni arıyor.
Yüreğim yangın yeri olsa da babam
Şükürler olsun senin evladın olduğuma.
Kayıt Tarihi : 2.05.2026 01:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!