İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey yar,
Dumanlı karlıdır her daim dağın,
Balın hasını akıtır sanki dudağın.
Som altından yapılmış saraya değişmem,
Daha değerlidir nazarımda kerpiç konağın.

Ey yar ne olur!
Celalli bakışlarınla vurma yeter!
Hal ve ahvalim olmuş Mecnun’dan da beter.
Güle sevdalı bülbüller varken,
Gönül bahçemde uğursuz baykuşlar öter.

Ey yar ne olur!
Beni bana küstürme!
Bardaklar dolusu ağıları içirtme!
Beni Visaline götüren yollarda,
Namertlerin köprülerinden geçirtme!

Çok uzaklaşmışsın kendi özünden
Etkilenmiyorum artık hiç bir sözünden
Sert kafalı olmuşsun bana karşı,
Unutma Sorguya çekileceksin her halinden.
Ey yar tapmışsın şimdi dünya malına!

Ey Yar,yeter artık, gelme üstüme üstüme!
Yaptığın zulümler, yazılacak gönül büstüme
Bu fani dünyada, gülmeye hasret bıraktın,
Bilmem, ben gibi senin seven birine, kastın ne.

Ey yar yeter artık,aşımı ekmeğimi zehir ettiğin,

Ey yar yokluğunda sana meftun olan yüreğim olur sanki kevgir.
Visal umutlarım eder beni dervişlerin meclisinde serzakir.
Nur cemalini görmediğimde sesini işitmediğim ise,
Olurum varını yoğunu kaybetmiş hali çok yaman bir fakir.

Ey yar yokluğunda kaçar betim benzim olurum çarnaçar.

Ey yerin göğün sahibi,
Esirgeme rahmetini benden,
Görünür her daim berrak akan suların dibi.
Paslanan kılıç çıkmamalı yenden,

Ey her canlının rızkını veren Allah,

Ey yolcu!
Aklını başına devşir ki,
Şeytan çekmesin seni kendi safına!
Göründüğü gibi olanların git yanına!
Ne pahasına olursa olsun,
Sığın canı gönülden Yüce Allahın affına!

Ey yüreğimi sende bıraktığım Diyarbekirim,
Sen sevilmiyecek memleket değilsin,
Seni sevmeyen, namertlerin önünde iki büklüm eğilsin.
Sende yaşıyor olmasına rağmen,vefasız ise,
Vefasızlık pensesiyle birer birer dişleri, tırnakları çekilsin.

Ey zalim yar!
En içten gülmelerimi bıraktın kursağımda
Bırakmadın kavrulayım kendi yağımda
Güle sevdalı bülbüller var iken,
Baykuşlara yuva yaptırdın gönül bağımda.