İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Üstü başı kirlenmiş,
On iki on üç yaşlarında,
Ağlamaktan gözleri kan çanağına dönmüş,
Zemheri soğuklarında kulakları ve burnunun ucu,
Kıpkırmızı kesilmişti.
Per perişan olmuştu.

Yeter artık düş, yakamdan!
Takip etme beni arkamdan!
Aşkın sevda kanı damlıyor,
Adın yazıldığı kamamdan.

Yeter artık, gelme peşimden!

Ahh Anne Ahh!
Oyuncağı elinden alınmış çocuklar misali
Hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyorum.
Çünkü kemlik bilmeyen gönlümü canı gönülden sevdiklerim,
Ha bire rencide ediyorlar.
Öylesine ağır laflar söylüyorlar ki dayanmak mümkün değil

Anandan başkası yar olmaz
Gönlün muhabbetle dolmaz.
Anan yanındaysa şayet
Güllerin hiçbir zaman sararıp solmaz.

Anandan başkası seni anlamaz!

Gözleri erik yeşili!
Nazlı yâr çok neşeli!
Bir anlık yar firakında,
Yaman olur sevenin hali!

Gözleri zeytin karası!

Beni bana küstürenleri,
Beni içten gülmelere hasret bırakanları,
Bana her gün ölümü canı gönülden arzu ettirenleri,

Allah peygamber aşkına dur gitme!
Gitme ki, sana olan sevgi ve muhabbetim azalmasın!
Bir başıma bırakma beni!
Bir başıma bırakırsan, perperişan, çar naçar olurum.
Karanlık çıkmaz sokaklar meskenim olur.
Yuvamın ışıkları söner.

Bu üç günlük fani dünya hayatını bana zehir etmekle,
Enva i türlü sıkıntı ve kederleri bile bile çektirmekle.
Sevdiklerime en manidar özlem hasretlerini yaşatmakla,
Allah peygamber aşkına söylesene ne geçiyor eline?

Pireyi deve etmekle, güzelim düşüncelerimi beğenmemekle,

Allah peygamber aşkına yapmayalım böyle!
Ne söyleyeceksen, gözlerimin içine bakarak söyle!
İnsan bazen bir acayip mutlu olur hoş ve manidar bir sözle!
Kükremiş aslanlar misali celali ve haşin bakma!
Aşk ve sevdayla bak ve beni kendine büyüle!

Ahhh Albenisi güzel dünya ahhh!
Bir kez daha zalimliğine şahit oldum.
Yüzde yüz güvendiğim dağlara, lapa lapa karları yağdırdın.
Tutunacak dal bırakmadın bende!
Dümdüz yollarımı sarpa sardın!
Omzumdaki barlarımı kat be kat artırdın.