İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Sürmesin!
Sen sevdalı gözlere çekilen sürmesin!
Söyleyin ölesiye meftun olduğum o yare!
Kapısına gittiğimde, beni sürmesin!
11 Aralık 2000

Tarla faresi gibi, hayatımı kemire kemire bitirdin.
Eğitilmiş rahvan atlar yerine yabani atlara bindirdin.
Sen sen oldun bırakmadın menzil murad alayım,
Kalan sayılı ömür miadımı yaşamaya bezdirdin.

Uğursuzluk simgesi baykuşları tünettin gönül evime

Aldanma bu fani dünyanın albenisine!
Teslimiyet göster din gününün sahibine!
Ahiret için hazırlığın yok ise,
Yüzlerce kez, binlerce kez vur dizlerine!

Güvenme göründüğü gibi olmayanlara!

Sevdalı yüreğin halinden anlamak için,
İşin kolayına kaçmadan sevdalanmak lazım.
Kuş etinden kuş sütüne kadar olan sofradan yemeden kalkmak için,
Sevilenin sevildiğinden haberinin olmaması lazım.

En güzel rüyalı tatlı uykuları unutabilmek için,

Gül kokuyor nazlı yar teni,
Geçip gidiyor firak treni.
Dua ve niyaz etmek gerek,
Ayırmasın Allah seveni.

Ötüyor kuşlar yar bağında,

Herkesin kıskandığı, gıpta ettiği sevdam vardı.
Sevdanın kadri kıymetini bilmeyenler,
Sevdama mert ve yiğitçe değil, kalleşçe hakaret ettiler.
Sevdalar kıskanılmaz ancak ve ancak gıpta edilir.
Komutanlar da ve askerlerde vicdanın “ V”si merhametin ise “M” si yoktu!

Aşkın buz gibi suyunu doldurunca kalaylı su tasına,
İster istemez girdim günlerce süren sevda yasına.
İnsan sevdalanmışsa sevdadan anlamayan birine,
Canı gönülden ihtiyaç duyar has insanların usuna.

Aşkın tiridine bandırınca bayat helal ekmeğimi,

Gel, dinle beni usulce!
Sevda yakışır her gence.
Geceler uykusu gelmez
Aşk ve sevdası bitince.

Gel, geç otur karşıma!

Hiç bir sevda köprüsü, seveni sevene ulaştıramaz,
Herkesten önce üstünden sen geçmedikten sonra.
Çobanlardan hiç biri sürüsüne şevkle kaval çalamaz,
Sende ki bu şevki görmedikten sonra.

Hiç bir dağ doruğunda kar bulunduramaz,

Hava çok soğuktu.
Sokaklarda kimse yoktu.
Ve ben ne yapacağımı bilemiyor,
İçin için ağlıyordum.
Gök gürlüyordu.
Şimşek çakıyordu.