İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Bilemedik halen de bilemiyoruz birbirimizin kadri kıymetini,
Gerektiği zaman çekmedik manidar tatlı zahmetini.
Oysa işin kolayına kaçmadan yapsaydık bunları,
Yüce Allah yağdırırdı üzerimize habire sevgi ve rahmetini.

Sevememiyor sevmiyoruz birbirimizi eskisi gibi aşk ve şevkle,

Gül kokuyor nazlı yar teni,
Geçip gidiyor firak treni.
Dua ve niyaz etmek gerek,
Ayırmasın Allah seveni.

Ötüyor kuşlar yar bağında,

Herkesin kıskandığı, gıpta ettiği sevdam vardı.
Sevdanın kadri kıymetini bilmeyenler,
Sevdama mert ve yiğitçe değil, kalleşçe hakaret ettiler.
Sevdalar kıskanılmaz ancak ve ancak gıpta edilir.
Komutanlar da ve askerlerde vicdanın “ V”si merhametin ise “M” si yoktu

İmanı kamil insan,
imanı kamil insan, akıllı ve zeki olur.
Fikri güzel gönlü güzelleri arar bulur.
Bıçak kemiğe dayansa bile,
Rahmana giden yollar kılavuzu olur!

Yaşama şevkimi almışsın benden.
Bir hayır görmedim fiziği güzelliğinden.
Küstürmüşsün beni bana,
Düşen sanki bin parça olur vechinden.
Senin de iki yakan bir araya gelmez inşaallah!

Fikri güzel gönlü güzelleri sevmeyenlerden,
Gönül tarlalarına kardeşlik fidanlarını dikmeyenlerden,
Dostlarının ayıp ve kusurlarını setretmeyenlerden,
İkrah ediyorum ve ben yaşadıkça da bunu ikrar edeceğim!

Bindiği dalı kesenlerden, yediği tabağa pisleyenlerden,

Gidersen günün birinde sevdiklerinin toyuna,
Kınaların en alasını sür ellerine topuklarına zil tak oyna!
Mahirliğini göster oyna alımlı alımlı ispatla kendini!
Gözler güzel görsün baksınlar boylu boyuna!

Çık sevda meydanına görenler çalsın alkış üstüne alkış!

Aldanma bu fani dünyanın albenisine!
Teslimiyet göster din gününün sahibine!
Ahiret için hazırlığın yok ise,
Yüzlerce kez, binlerce kez vur dizlerine!

Güvenme göründüğü gibi olmayanlara!

Sevdalı yüreğin halinden anlamak için,
İşin kolayına kaçmadan sevdalanmak lazım.
Kuş etinden kuş sütüne kadar olan sofradan yemeden kalkmak için,
Sevilenin sevildiğinden haberinin olmaması lazım.

En güzel rüyalı tatlı uykuları unutabilmek için,

İnsan sahip olunca kamil bir imana,
Nedamet duyar geçmişte yaptıklarına,
İnsan gözyaşı dökmekten bir acayip olur,
Bir anda döner insanın hali pür yamana.

İnsan konuk ederse yüreğinde muhabbeti,