İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Konuş!
Konuş ki,
Balların hası dökülsün ağzından!
Kulakların özlemi gitsin!
Şakıyan bülbüller hicap etsin!
Bu özelliğiyle övünenler, hayıflansın!

Aşkın pınar olup aktı gönlüme,
Çok ağlanır sevdalı birinin ölümüne.
Heykelini sana benzetmekle geçirdim ,
Adın nakşettim yüreğimin en güzel bölümüne.

Aşkın kor oldu sana meftun sinemi dağladı,

Anne!
Gülmeye hasret kalmışım.
Yalnızlığı sevmiyor olmama rağmen,
Yalnızlığı sevenlerden olmuşum.
Yufka gönlümün sevgi ve muhabbetini, küstürmüşler
Beni bana muhacir etmişler.

Seni çok üzdüler. Ama seni tanımıyor bilmiyorlardı!
Bunları maalesef hep cahilliklerinden yapıyorlardı.
Oysa sen gerçek sevgilinin sevgilisiydin!
Ama kalpleri mühürlü, gözleri kör, kulakları ise sağırdı!

Yaradan dergahında beni ve ben gibileri kul kabul eylesin!

Sevmeyi bilen yüreğim sancılar içinde,
Bilinmeyen hikmetler var Allahın işinde.
Seven sevdasını gizler yufka yüreğinde,
Kolay değil sevda yoluna baş koymak.

Sevda yolunda menzile ulaşmamak ta var,

Yalnızlığımı sensiz geçen gecelerle paylaştım
Mecnun misali bu sevda için çok çileler yaşadım
Yediveren gül oldum etrafıma kokular saçtım
Çok sevdalar gördüm yalnız senin sevdana bulaştım

Kolum kanadım yanıma düştü naçarım

Koşturdun daim beni son sürat peşinden!
Korkar oldum bana her gelişinden!
Asla ve asla hiç mi hiç mutlu değilim,
İçi boş “Ben de seni seviyorum” deyişinden!

Düşünmek lazım daim aklı selim
Yoksa netice olur vallahi çok elim
Bak zamanla birlikte geçiyor gençliğin
Ne yaparsan yap kamburlaşacak belin.

Sabır ve tahammülle, kazanılır cennet

Yırtılmış ise haya perden,
Başın kurtulmaz asla dertten.
Muhabbet ve kardeşlik yoksa
Çar çabuk kaç durma oradan.

Kaybetmiş isen vicdanını,

Kursağımda kalırdı lokmalarım,
Uykusuz geçerdi sensiz gecelerim.
Yanımda olmadığın zamanlar,
Kıvrandırırdı beni,yürek sancılarım.

Betim benzim sararır,titrerdi sesim,