İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Baktı gözlerime,
Ruhumu bedenimden çekercesine.
Kaçırdım gözlerimi gözlerinden.
Haşince bakışlarından,
Korkmadım desem yalan olur.
Muhakkak betim benzim de solmuştu,

Yırtılmış ise haya perden,
Başın kurtulmaz asla dertten.
Muhabbet ve kardeşlik yoksa
Çar çabuk kaç durma oradan.

Kaybetmiş isen vicdanını,

Kursağımda kalırdı lokmalarım,
Uykusuz geçerdi sensiz gecelerim.
Yanımda olmadığın zamanlar,
Kıvrandırırdı beni,yürek sancılarım.

Betim benzim sararır,titrerdi sesim,

Uçmuyor artık sevda kuşum, kırılmış kanadı,
Kurumuş bir gül ile o yar beni sınadı.
Yıkadım gül suyu ile hediye ettiği, yar kokan mendili,
Görmezseydim üç beş gün onu, gönlüm hemen bunardı.

Gönlüm açmış sevda defterini, sevdiğine sunuyor,

Kırlangıç misali yaparım yuvamı sağlam
Yarin bastığı her yer olur vatanım ve sılam
Özlemiyle her dolup taştığımda
Bilemem ki bende kalan kokusuyla nasıl dolam

Kırlangıç misali uçarım çok yükseklerden

Takılma ne sağa ne sola!
Baş koy sadece rahmani yola!
Yiğitlik dövmesi yaptır!
Eroğlu erlerin bükemediği kola.

Vaktini boşuna zay etme!

Denemediğim yol kalmadı
Ne yaptıysam olmadı, olmadı, olmadı!
Ne gülüyor güleyim ne de ağlıyor ağlayayım!
Yediği önünde yemediği arkasında!
Bir dediği iki olmadığı halde,
Suratından düşen bin parça!

Konuş!
Konuş ki,
Balların hası dökülsün ağzından!
Kulakların özlemi gitsin!
Şakıyan bülbüller hicap etsin!
Bu özelliğiyle övünenler, hayıflansın!

Aşkın pınar olup aktı gönlüme,
Çok ağlanır sevdalı birinin ölümüne.
Heykelini sana benzetmekle geçirdim ,
Adın nakşettim yüreğimin en güzel bölümüne.

Aşkın kor oldu sana meftun sinemi dağladı,

Anne!
Gülmeye hasret kalmışım.
Yalnızlığı sevmiyor olmama rağmen,
Yalnızlığı sevenlerden olmuşum.
Yufka gönlümün sevgi ve muhabbetini, küstürmüşler
Beni bana muhacir etmişler.