Kulak verirsem vicdanımın sesine,
Buraları terk etmem lazım.
Çekmezsem bu sevdanın yasını,
Onu yüreğime gömmem lazım.
Sorarsam ne yapılması gerektiğini,
Sen uzak sana olan özlemlerim daha uzak
Yüzde dost kalpte düşman olanlar kuruyorlar yolumuza ha bire tuzak
Sevdanın ateşten gömleğini giyer giymez
Kalmadı aşkın yollarında sevda heybelerimde erzak
Nur cemalini görmezsem yaşama umudum felç olur
Duygular darmadağın olmuş aşk ve sevdalar çıkmazda.
Sevgili kokan yedi veren güller, sararmış solmuş yasta.
Sevda sofrasının kaçmış bereketi, sadakat ve ahde vefa kalmamış gönül otağında.
Eyvallahı olmaz işin kolayına kaçmayan seven bir sevdalının sevdasında.
Hayasızı sevmek gelmiyor içimden
Riyakarı görmek istemiyor nurani gözlerim
Şerefini haysiyetini yitirmişleri uzaklaştırsın benden
Çok korkuyorum Allahın dan kormayanlardan
Vicdanını merhametini atmış ise kalbinden
Kalemler küsmüş bana, yazmaz arzuhalim,
Yeter ki vuslat olsun yeter bana bir hasır ile kilim.
Seven de sevilen de sevdasında samimi değil ise,
Menzil murat alamazlar akıbetleri olur elim.
Şeyda bülbüller küsmüş, şakımıyorlar aşkın bahçesinde,
En sevdiğim renk mavi ile kırmızıdır.
Çünkü mavi özgürlüğün, kırmızı ise sana olan aşkımın remzidir.
Çünkü mavi, beni gören sevda sürmeli gözlerinin rengi kırmızı ise,
Ferhat’ın Şirin'ine Tahir’in Zühre’sine Kerem’in Aslı’sına Mem’in Zin' ine olan aşkın dibacesidir.
Çünkü mavi, sevgi ve muhabbetin vefa ve sadakatin bir ressamın tuvalindeki resmidir,
Kırmızı ise aşkın ateşten gömleğidir.
Haşin bakışlarınla deldin yine sevmeyi bilen yüreğimi,
Kırdın sevda mektebi inşaatında çalışan küreğimi.
Acınacak bir haldeyim daha ne istiyorsun benden,
Sevin sevinebildiğin kadar zira büküyorlar artık bileğimi.
Zalim ve acımasız oldun, tutmadın sözünü kaybettin özünü,
Sayılı ömür miadın, istesen de istemesen de bitecek,
Pazılı güçlü bileklerini, bir çocuk bile bükecek,
Betin benzin sararacak, sesin soluğun kesilecek,
Keşke biraz da yerin altını düşünseydin!
Mercan misali dişlerin, birer birer dökülecek,
Sevdalı yüreğim olmuş param parça,
Yere düşen aşk çiçeklerinin bırakıldığı kristal bir vazo misali.
Açtım gönül defterimin en ak sayfalarını sana,
Sevginle bir hatıra yazasın diye dostça.
Bir şey söylemeden çekip giderken,
Kapıyı çarparçasına ve de yerinden sökercesine
Baktı gözlerime,
Ruhumu bedenimden çekercesine.
Kaçırdım gözlerimi gözlerinden.
Haşince bakışlarından,
Korkmadım desem yalan olur.
Muhakkak betim benzim de solmuştu,
-
Şükrü Atay
Tüm YorumlarŞiirlerinizin hemen hepsi Hakk'a,hakikate çağıran doğruya yönelten şiirler.Tebrikler.
İlhamınız bol, kaleminiz dâim olsun inşallah.