İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

İnce eleyip sık dokumazsan,
Gelmez iki yakan bir araya.
Rahmani ilimlerle hem hal olmazsan,
Kezzap dökülür gönüldeki yaraya.

İnce eleyip sık dokumazsan,

Aşkın buz gibi suyunu doldurunca kalaylı su tasına,
İster istemez girdim günlerce süren sevda yasına.
İnsan sevdalanmışsa sevdadan anlamayan birine,
Canı gönülden ihtiyaç duyar has insanların usuna.

Aşkın tiridine bandırınca bayat helal ekmeğimi,

Gel, dinle beni usulce!
Sevda yakışır her gence.
Geceler uykusu gelmez
Aşk ve sevdası bitince.

Gel, geç otur karşıma!

Hiç bir sevda köprüsü, seveni sevene ulaştıramaz,
Herkesten önce üstünden sen geçmedikten sonra.
Çobanlardan hiç biri sürüsüne şevkle kaval çalamaz,
Sende ki bu şevki görmedikten sonra.

Hiç bir dağ doruğunda kar bulunduramaz,

Hava çok soğuktu.
Sokaklarda kimse yoktu.
Ve ben ne yapacağımı bilemiyor,
İçin için ağlıyordum.
Gök gürlüyordu.
Şimşek çakıyordu.

Hiç mümkün mü?
Güzelliğin karşısında, yaradana şükür etmemek,
Sevda kıvılcımlarını, alevlere dönüştürmemek,
Senin uğruna, ülkeler aşırı yadellere gitmemek,
Son nefesimde dahi, senin arzuhalini Azrailden sormamak.

Dünya nimetlerini acılaştıran ölümü, her daim tefekkür et!
Sıkıntı ve kederin, gam ve kasvetin oldugunda, kendine yet!
Unutma asla ve asla, kefenin cebi yoktur!
Doldur gönlüne doldurabildiğin kadar rahmani sevgi ve muhabbet!

Sürmesin!
Sen sevdalı gözlere çekilen sürmesin!
Söyleyin ölesiye meftun olduğum o yare!
Kapısına gittiğimde, beni sürmesin!
11 Aralık 2000

Tarla faresi gibi, hayatımı kemire kemire bitirdin.
Eğitilmiş rahvan atlar yerine yabani atlara bindirdin.
Sen sen oldun bırakmadın menzil murad alayım,
Kalan sayılı ömür miadımı yaşamaya bezdirdin.

Uğursuzluk simgesi baykuşları tünettin gönül evime

Aldanma bu fani dünyanın albenisine!
Teslimiyet göster din gününün sahibine!
Ahiret için hazırlığın yok ise,
Yüzlerce kez, binlerce kez vur dizlerine!

Güvenme göründüğü gibi olmayanlara!