İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey sevgili insan unutma ki,
Senin de sayılı ömür miadın bir gün bitecek!
Görevli melekler hemen baş ucuna gelecek!
İstesen de istemesen de,
Ne yapmışsan, nasıl yaşamışsan, azaların teker teker söyleyecek!

Ey sevgili isterdim ki,
Gören gözlerim,işiten kulaklarım,
Düzenli atan nabız atışlarım,
Yufka yüreğim,
En asil sevdaları konuk eden gönlüm,
Bülbül misali şakıyan dilim,

Ey sevgili kardeş!
Sen sen ol ömür miadın bitinceye dek unutma Yaradanı!
İncitme Viyana kapılarına kadar giden asil ve şerefli atanı!
Ne pahasına olursa olsun,
koru gerektiği gibi dört mevsimin de yaşandığı bu bereketli vatanı!

Ey sevgili kardeş!
Sen sen ol aldanma bu fani dünyanın albenisine!
Dört elle sarıl, yerin göğün sahibi olan, şanı yüce Allah’ın ipine!
Ne yaparsak yapalım, biz insanlar, ismet sıfatına sahip değiliz,
Aşk ve şevkle, canı gönülden şükredelim, din gününün sahibine.

Ey sevgili kardeş, düşün biraz da yerin dibini!
Zalim kör iblis, koparmadan Rahman'a giden yolların ipini!
Hangi makamda olursan ol, Unutma asla ve asla!
Her şeye kadir olan yerin göğün sahibini!

Ey sevgili kardeş, düşün biraz da ahiretini!

Ey sevgili kardeş!
Geçirme ömür miadını malayani şeylerle!
Dost olma çizgisi belli olmayan kişilerle!
Sevindireceksen sevindir kendini!
Rahmani yollardaki sevinç ve neşelerle!

Ey sevgili Kardeş!
Sen sen ol, alan el olma veren el ol!
Kin ve nefret ile değil sevgilerle dol!
Bu emanet canın teninden ayrılmadan,
İyilikler yap aşk ve şevkle bol bol!

Ey sevgililerin,en sevgilisi,
Seni seven,kara gözlüdür
Mert ve yiğit sözlüdür.
Sünnetlerini yaşayan ise,
Veliler gibi asil özlüdür.

Ey kurban olduğum yar,
haşin ve celali bak ama yeter ki kaşlarını yay gibi çatma
Gönlümde sevda ateşini yak ama yeter ki, firağını gönlüme katma.
Ey Kurban olduğum yar,
Muhacir et gurbet ellerine ama yeter ki,ayrılık acısını sen tatma!
Saçım sakalım olsun ak ama yeter ki,sevda döşeğinde bensiz yatma.

Dinlersen, eğer sevdamın öyküsünü,
Yorulur yapamazsın aşkın törpüsünü.
Birbirinden leziz aşkın taamları hazır,
Ancak sen serersin sevda örtüsünü.

Ey nazlı can,