İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey Sevgili,
Sıkıntılı bir gün daha geçti ömrümden,
Senin için ve senin yoluna bir şey yapamadım.
Merhametini esirgeme bu Kitmır den,
Günahlarımdan bir türlü arınamadım.

Ey sevgili, sen zalimlerin zalimi olmuşsun!
Gülmeyi unutmuş, somurtkan ve derdaim asık suratımın, müsebbibinin kim olduğunu?
İnsanlara küsmüşlüğümün sebebi hikmetini de niye sormuyorsun?
Yaşarken ölüp ölüp dirildiğimin,
Birileri tarafından hor ve hakir görüldüğümün,
Daha hayatımın baharında, ayaz geceleri yaşadığımın,

Ey sevgili, sevdanın meşakkatli yollarında, beni yordukça yordun.
Oysa, taşımaktan asla ve asla usanmadığım en manidar bardın.
Ben, uykusuz, mahmur sevda sürmeli gözlerle, yolunu beklerken,
Yine zalimliğin tuttu, başka sevdaları, mahirce aşk ve şevkle kardın.

Ey sevgili, sevdanın meşakkatli yollarında, bıraktın beni bir başıma.

Ey sevgili söylesene, gül üzerine gül hiç koklanır mı?
İnsanı mutlu eden, neşe ve sür urlar saklanır mı?
Şarıl şarıl akan sevda pınarlarının akışını seyrederken?
Sırılsıklam meftun ben gibi birine, böyle celali ve haşin bakılır mı?

Ey oğul,
Ne olursan ol, iyikten ve güzellikten yana ol her zaman!
Aksi takdirde halin ahvalin olur pür yaman.
İşin kolayına kaçmadan seviyorsan birini,
Gerekeni yap ki, gönül dağlarını kaplamasın duman!

Ey Nadide yar,
Dolaş gönül çarşımda
Hayalin hep karşımda.
Sevda tadı bulursun,
Henüz pişmiş aşımda.

Ey sevgili oğlum Furkan,
Sen gören gözlerimin feri,
Sen girdiğim cenklerin Zaferi,
Sen gönül dünyamın mert ve yiğit neferi,
Ve sen bu üç günlük dünyada Yaşama cevherimsin!

Ey sevgili
Sen, varım ile yokluğum,
Sen, şerefle ağırladığım konuğum,
Mahir bir avcı olursam,
Sensin elimdeki yay ile okum.

Ey sevgili sen gözlerimin en güçlü ziyası,
Sen dudaklarımın düşmeyen en ihlaslı duası,
Ve sen gönlümün en nadide refikasısın.

Ey sevgili sen hayatımın en manidar gayesi,
Sen sevdamın tarifsiz en üst payesi,

Ey sevgili
Sen gül dalına konmuş kelebeğim
Sen günahsız bebeğim
Sen iyilikleri yazan meleğim
Ve sen alın terim ve helal emeğimsin