İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Yüreğim mengenede sanki,
Her ah çektikçe,
Daraldıkça daralıyor.
Her daim seni düşünen beynime,
Kezzap dökülüyor sanki.
Anladığım kadarıyla,

Bu sevda anlatılacak belki nesilden nesile
Gidecek belki bu yollar gönülden gönüle
Engel tanımayacak hiç durmayacak yerinde
Koşacak durmadan hep menzilden menzile

Ateş olmaz göğsü karlı başı dumanlı dağlarda

Sevdalar oturtur insanı, meclislerin üst köşesine,
Bazen bülbül misali şakıtır, bazen de kapatır kendi içine.
Üzgün olsa da gönül, bulur kendini sevinç ve neşede,
Bazen içten kahkahalar attırır, bazen de üzer hiçi hiçine.

Sevdaların ne yapacağı belli olmaz,

Sevdalı bakışlar, her daim çok anlamlı olur.
Sevmeyi bilmeyen zalimler ise, Allah’ ından bulur
İşin kolayına kaçmadan, sevenlerin gönül vazosuna,
Rengareng yedi veren Muhammedi güller konulur.

Sevdalı bakışlar, etkiler insanı çok derinden.

Sevdalı gönlüm sıkıntıda
Aşkım akıp gitti akıntıda
Henüz yaşanmamış sevdamı
Fellik fellik aradım yıkıntıda

Sevdalı gönlüm küsmüş yarine

Sevdalı gönül düşerse dara
Ayan olur kara gözlü yara
Her yara iyileşir er veya geç
Ama iyileşmez gönüldeki yara

Sevdalı gönül kalırsa uykusuz

Zemzem suyu oldun içtim seni yudum yudum,
Nur cemalini görür görmez,hemen uyudum.
Yaşadıkça, sensin benim en büyük umudum,
Komutan olsaydım “ona git”olurdu komutum,

Hayatımın en heyacanlı kitabı oldun habire okudum.

Sevda gelinliğini giyip de karşımda durma!
Aşkın oklarıyla beni can evimden vurma!
Sevdaya giden yollarda bana pusular kurma!
Meftun bakışlarınla sevdalı gözlerini burma!

Aşkın şarabını bana içirip te yarı yolda koyma!

Ha battı ha batacak ömrümün güneşi,
Sevdiğimin bana yaptıklarının yoktur eşi,
Oysa büyütüp beslemiştim yeni doğan bebek gibi,
O da olmuş şimdi sevdalıların en kalleşi,

Her türlü sevda üzerinde olmuşum uzman,

Güller daha bir hoş kokar,
İnsan daha bir hoş bakar,
Şimşek bile yumuşak çakar,
Sevdalılar var olunca.

Kurt ile koyun birlikte yaşar,