İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Sıcağımı soğuk soğuğumu sıcak,
Uzağımı yakın, yakınımı uzak etme benim!
Aşımın, ekmeğimin, tadını tuzunu kaçırma,
Sabrımı taşırma benim!
Sana meftun bu gönlümü küstürüp,
Başka aşk ve sevdalara salma beni!

Ey sevgili,
Sen, hararetimi dindiren
Aşkın şahlanmış atına bindiren,
Canı gönülden içten güldüren,
Yokluğunda ise yaşama küstüren,
Her celalli bakışında hayatımı alt üst ettiren, değil misin?

Ey oğul,
Ne olursan ol, iyikten ve güzellikten yana ol her zaman!
Aksi takdirde halin ahvalin olur pür yaman.
İşin kolayına kaçmadan seviyorsan birini,
Gerekeni yap ki, gönül dağlarını kaplamasın duman!

Dinlersen, eğer sevdamın öyküsünü,
Yorulur yapamazsın aşkın törpüsünü.
Birbirinden leziz aşkın taamları hazır,
Ancak sen serersin sevda örtüsünü.

Ey nazlı can,

Ey Nazlı Sevgili!
Sevda kokan zülfünü dök gamzeli yanaklarına!
Yaşama şevkim artsın!
Sana olan özlem ve muhabbetlerimi gizle ak düşmüş saçlarıma!
Seni anımsatmayan dünya nimetleri yerin dibine batsın!
Sevda sürmeli ceylanımsı gözlerle, al beni benden götür çok uzaklara!

Ey nazlı sevgili!
Sen, derinden alıp verdiğim nefessin.
Sen, hayatımı paylaştığım nadide bir eşsin.
Sen, yorgunluklarımı bir anda gideren neşesin.
Ve sen, bitmesini istemediğim, en manidar visalsin.

Ey sevgili yar,
Gönül defterinde aç beyaz bir saife
Sana olan aşkımı ne olur alma hafife,
Mahir bir sevda terzisi ol,
Giydir aşkın gömleğini kumaşı olsun kadife.

Ey sevgili yar!
Naz ve cilven mütevazı hayatımı eder ters yüz,
Sımsıcak yufka gönlüm olur katı ve buz.
Açtığın yaraya merhem olman gerekirken,
Kaldırdın kabuğunu döktün üzerine biber tuz.

Ey sevgili yar,
Sen, nazik tenimde can,
Sen, unutulmayan mutlu an,
Sen, damarlarda dolaşan asil kan,
Ve sen, manidar şöhret ve şansın!

Ey sevgili yar!
Sen, tutan ellerim, gören gözlerimsin!
Sen, abitlerin meclisinde, verdiğim sözlerimsin!
Sen, beni ben yapan, namus ve şerefimsin!
Ve sen, şipşirin uykulara salan en güzel hülyalarımsın!