İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey güzel insan,
Cennetlik olmak istersen,
İnce eleyip sık dokumalısın.
Sevmeyi bilen gönüllere girmek istersen,
Sevda gergefindeki aşkları mahirce okumalısın.

Ey güzel insan,
Uyarsan zalim nefsine,
İşlerin gider tersine.
Gitme şeytanın ardından
Kulak ver vicdanın sesine.

Evlat dediğin,
Babası yanında yaşlandığında, bir kez bile of dememeli!
Babasına her gün, rengârenk Muhammedi gülleri vermeli!
Ne pahasına olursa olsun,
Onun gönlünü, her daim hoşnut etmeli!

Evlerinin önü harman,
Ancak yar olur derdime derman.
Yar yanımda olduğunda,
Bilmem nasıl geçer zaman.

Evlerinin önü çamur,

Ey alemlerin Rabbi,
Koru bizleri her türlü şerlerden
Uzaklaştır her şeytani yerlerden
Düşürme bizleri elden ayaktan
Muhafaza et çaresiz dertlerden

Ey Allahın sevgilisi,
Güller hatırın için açar
Varlığın nurlar saçar
İnsanı cehennemlik eden iblis
Senden kaçabildiği kadar kaçar,

Ey arkadaş, gel karşılıklı oturalım!
Ben seni tanıyayım, sende beni tanı!
Hasbihal edelim ama işin kolayına kaçmadan!
Aramızdaki buz dağlarını, sevgi ve muhabbetlerle, eritelim!
Eritelim ki, kardeşçe kucaklaşalım!
Kucaklaşalım ki, sevgi ve muhabbet fidanları büyüsün!

Ey canımın canı ey benim yalancı cennetim,
Celalli ve haşin bakışlarla, sevdalı yüreğimi parçalama!
Sana olan aşk ve sevdamı bir hiç uğruna boşu boşuna paralama!
Vuracaksan vur beni aşkın yeni bilenmiş kılıcıyla,
Ama yeter ki sevda meclislerinde sevdalıların önünde beni karalama.

Ey benim, hayat memat arkadaşım!
Gel binelim şevkle, gönül salıncağına, sallanalım yavaş yavaş!
Acımızdan ölsek bile, soframızda bulunmasın, bir lokma haram aş.
Ağlayan dostlarımızla ağlayalım, gülenlerle de gülelim,
Sevmeyi bilen yufka gönlümüz olmasın yontulmamış moloz taş.

Ey can,
Erittin gönlümdeki yağı,
Bülbüller mekan tuttu bağı.
Dikince sevda bayrağını,
Yeşillendi bir anda gönül dağı.