İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey yar insan bu kadar mı zalim olur
İçten gülmelere bıraktın beni hasret
Sana sevdalı gönlüme doldurdun firkat
Hasımlarıma bile tatlı dilli güler yüzlüsün
Ama her daim davrandın bana celalli ve sert

Ey Sevgili Yarab,
Yoluna, kendimi adayınca
Çok manidar olur hayatım.
Aşk ve şevkle, devam edince,
Güçlenir, kolum kanadım.

Ey sevgili,
Sen, hararetimi dindiren
Aşkın şahlanmış atına bindiren,
Canı gönülden içten güldüren,
Yokluğunda ise yaşama küstüren,
Her celalli bakışında hayatımı alt üst ettiren, değil misin?

Ey sevgili yar,
Gönül defterinde aç beyaz bir saife
Sana olan aşkımı ne olur alma hafife,
Mahir bir sevda terzisi ol,
Giydir aşkın gömleğini kumaşı olsun kadife.

Ey sevgili yar!
Naz ve cilven mütevazı hayatımı eder ters yüz,
Sımsıcak yufka gönlüm olur katı ve buz.
Açtığın yaraya merhem olman gerekirken,
Kaldırdın kabuğunu döktün üzerine biber tuz.

Ey sevgili yar,
Sen, nazik tenimde can,
Sen, unutulmayan mutlu an,
Sen, damarlarda dolaşan asil kan,
Ve sen, manidar şöhret ve şansın!

Ey sevgili yar!
Sen, tutan ellerim, gören gözlerimsin!
Sen, abitlerin meclisinde, verdiğim sözlerimsin!
Sen, beni ben yapan, namus ve şerefimsin!
Ve sen, şipşirin uykulara salan en güzel hülyalarımsın!

Ey zalim sevgili yar!
Etmişsin bu üç günlük fani dünyayı bana zindan!
Beni bana küstürmüşsün kalmış sana meydan!
Ne sevdiğin belli ne sevmediğin,
Hal ve ahvalimi etmişsin yaman mı yaman!

Ey sevgili!
Zalim koydum bundan böyle lakabını.
Kendi ellerinle kırdın kol ve kanadını.
Kumrular misali el ele dolaşırken,
Uydun şeytana mahvettin hayatını.

Ey sevgili yerinde ben olsaydım,
Nedamet duyar, ekmeği elinden alınmış çocuklar gibi ağlardım!
Vakti zamanı geldiğinde, ölüm şerbetini içeceğim için gönlümü rahmani ateşlerde dağlardım!
İstesen de istemesen de, seni de bekliyor karanlık daracık bir çukur,
Emaneti sahibine teslim etmeden önce, heybelerimi hayır ve hasanelerle doldururdum!