İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey yar yokluğunda sana meftun olan yüreğim olur sanki kevgir.
Visal umutlarım eder beni dervişlerin meclisinde serzakir.
Nur cemalini görmediğimde sesini işitmediğim ise,
Olurum varını yoğunu kaybetmiş hali çok yaman bir fakir.

Ey yar yokluğunda kaçar betim benzim olurum çarnaçar.

Ey yerin göğün sahibi,
Esirgeme rahmetini benden,
Görünür her daim berrak akan suların dibi.
Paslanan kılıç çıkmamalı yenden,

Ey her canlının rızkını veren Allah,

Ey yolcu!
Aklını başına devşir ki,
Şeytan çekmesin seni kendi safına!
Göründüğü gibi olanların git yanına!
Ne pahasına olursa olsun,
Sığın canı gönülden Yüce Allahın affına!

Ey yüreğimi sende bıraktığım Diyarbekirim,
Sen sevilmiyecek memleket değilsin,
Seni sevmeyen, namertlerin önünde iki büklüm eğilsin.
Sende yaşıyor olmasına rağmen,vefasız ise,
Vefasızlık pensesiyle birer birer dişleri, tırnakları çekilsin.

Ey zalim felek Allah peygamber aşkına,
Çek elini benden düş artık yakamdan!
Anamdan emdiğim sütü burnumdan getirdin!
Beni gören herkes acıyor hal ve ahvalime
Yetmez mi iki yakamı bir araya getirmediğin?
Yetmez mi hasımlarımı sevindirdiğin?

Ey zalim sevgili,
Bu üç günlük fani dünya hayatını etmişsin bana zehir.
Boz bulanık akıyor artık gönül tarlalarımı sulayan nehir.
Çek elini yakamdan artık beni bana bırak!
Ben kuru ekmeğe dünden razıyım senin olsun zümrüt, elmas, cevahir.

Ey zalim sevgili,
Keşke, fiziğin gibi, gönlün de güzel olsaydı!
Keşke, gönlün rahmani sevgilerle dolsaydı!
Bu fani dünya nimetlerine, taptığın kadar,
Keşke, gönlün her şeye kadir olan Allah’a tapsaydı!

Ey zalim yar!
En içten gülmelerimi bıraktın kursağımda
Bırakmadın kavrulayım kendi yağımda
Güle sevdalı bülbüller var iken,
Baykuşlara yuva yaptırdın gönül bağımda.

Bu fakir gönlüm,sevdana oldu hamile,
Baksana! Seni gördükten sonraki halime,
Dua ediyorum,Allah düşürmesin insanı zalime!
İflah olurmu hiç, gören varsa söylesin?
Gerek yok çok konuşmaya, yeter sadece tek kelime.

İstesende istemesende dolmakta ömür kilometresi
Aç kulaklarını duyulur aniden Azrailin sesi
Ölümün duyulacak elbet birgün yürekleri yakan nefesi
Gönül kuşun çırpınacak kırılacak o narin kafesi.

Devam eder günlerce feryadı ahu figanlar