İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Kursağımda kalırdı lokmalarım,
Uykusuz geçerdi sensiz gecelerim.
Yanımda olmadığın zamanlar,
Kıvrandırırdı beni,yürek sancılarım.

Betim benzim sararır,titrerdi sesim,

Güzel geliyor nefsimize, bu fani dünyanın albenisi,
Görünmüyor, dibinde gizlenen türlü türlü zehiri,
Delinmiş su alıyor, sinsice bu çileli hayat gemisi,
Hazana dönecek, rengareng ömür bahçesi.

Düşündükçe, mezara bırakıldıktan sonraki halimi,

Uçmuyor artık sevda kuşum, kırılmış kanadı,
Kurumuş bir gül ile o yar beni sınadı.
Yıkadım gül suyu ile hediye ettiği, yar kokan mendili,
Görmezseydim üç beş gün onu, gönlüm hemen bunardı.

Gönlüm açmış sevda defterini, sevdiğine sunuyor,

Kırlangıç misali yaparım yuvamı sağlam
Yarin bastığı her yer olur vatanım ve sılam
Özlemiyle her dolup taştığımda
Bilemem ki bende kalan kokusuyla nasıl dolam

Kırlangıç misali uçarım çok yükseklerden

Keşke, seni gönlüme sultan, başıma taç etmeseydim.
En ulvi duygu ve düşüncelerimi seninle paylaşmasaydım.
Sen, sıkıntı ve kederlere duçar olmayasın diye,
Her şeyine seve seve aşk ve şevkle katlanmasaydım.

Keşke, senin için en şirin uykularımdan feragat etmeseydim.

Seni seveceğime kezzap döküleydi yüreğime!
Pişmanım şimdi yüce Allahtan seni dilediğime!
Sızılar girdi bedenimi ayakta tutan kemiklerime!
Kem gözler değdi sanki sevdayı şakıyan kekliğime!

Lanetler olsun seven ve sevileni üzene!

Yar firakı dayanılmaz olmuşsa,
Gönül yar muhabbetiyle dolmuşsa,
Muhammedi güller açar açmaz solmuşsa,
Kıblesini şaşırmaz mı seven?

Şirin uykulara hasret kalmışsa,

Ey Sevgili yar!
Kıldığın namazların, okuduğun kuranın hakkını verseydin,
Beni bana ve dünyaya küstürmezdin.
Sayılı ömür miadım daha bitmeden,
Beni yaşarken her gün öldürmezdin.

Kim, ondan başkasını edinirse kendine rab,
Menzil murat almaz çar çabuk düşer bitap.

Kim, güzel cümlelerle arkadaşına etmek isterse hitap,
Çok iyi okunmalı rahmani yollara dair yazılan her kitap!

Kim, boşu boşuna berrak suları bulandırıyorsa,
Kim, boşu doluya, doluyu boşa vuruyorsa,
Kim, fikri güzel, gönlü güzelleri yoruyorsa,
Kim, “Alta kalanın canı çıksın”diyorsa,
Kim, tüyü bitmemiş yetimin hakkını yiyorsa,
Kim, işi ehline vermiyorsa,