İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Sen, okuduğum kitapların özetisin
Sen, yeni yazacağım kitabın anafikrisin
Sen, henüz doğmuş bebeğimin ağlamasısın
Ve sen,evimi ışıldadan güneşimsin

Sen, gecenin sessizliğini bozan mutlu bir gülüşsün

Hayatını kamil iman ile süsle!
Barış hemen dargın ve küs ile!
Unut sana yapılan haksızlıkları!
Azalarını nurlu suyla besle!

Yaptığın iyilikleri o an unut sayma!

Sen nadide bir gül, ben de bülbülün olayım,
Her seher vaktinde,dallarına konayım,
Sevginin her türlü çalı çırpılarıyla,
En görkemli, en sıcak yuvalardan birini yapayım.

Sen, kutup yıldızı, ben de asuman olayım,

Anne bugün Cuma akşamı değil
Dayanadım şimdi geldim.
Tarif edemediğim özlemlerim var yine sana.
Ne yaparsam yapayım gem vuramıyorum sana olan özlemlerime.
Bir şeyler söyle!
Sıkıntılarım muhacir olsun!

Gamzeli yanakları çıkmadı düşlerimden,
Çınlıyor hala kulaklarımda tatlı sözleri.
Ellerinin sıcaklığı gitmedi ellerimden,
Unutulmuyor hala sevdalı yüreğinin kara gözleri.
Onu hala seviyorum.

Ölüm,
Sarartır soldurur her canlıyı, her gülü!
Unutturur şakımayı lâl eder bülbülü!
Boynun büktürür reyhanı sümbülü!
Bulandırır suyu berrak olan her gölü!

Mürşid te bir insandır, deyip geçme sakın,
Sofrası daim açıktır, gelir insanlar akın akın,
Herkes bilmez, bilen bilir, kalp gözleri açıktır onun,
Tut bir mürşidi kamilin elinden, ol insan gibi bir insan!

Hal ve hareketlerin olur, sana en hassas terazi,

Giydirdin aşkın ateşten gömleğini yanıyor içim,
Anladım ki varlığın olmasa ben büyük bir hiçim.
Uzaktan görenler bilmiyorlar,
Gönlüm küsmüş herkese, tasalarım var biçim biçim.
Söylesem bir türlü, söylemesem bir türlü.

Dayanılmaz oldu yürek sancım,
Kalmadı artık hiçbir aşka inancım.
Bilirsin ben seversem çok kıskancım,
Tövbeliyim bir daha sevmeyeceğim.

Gözümün nuru başımın tacıdıydın,

Aklını başına devşir kendini tanı ve bil!
Cennetlik de cehennemlik de eder insanı dil
Allah rızası için etmişsen hayır ve hasane
Unut anlatma hiçbir yerde bir kalemde sil!

Ne olacak halimiz ahvalimiz düşün derinden!