İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Güldür!
Yarim henüz koklanmış güldür.
Felek bir ricam var senden!
Yarim yaşadıkça herdaim güldür!
16/Nisan/2010

Yüreği, kin ve nefretle dolu olanlarla dost olmak,
Çirkinliklerin tamamını, sevgi kemendi ile boğmak istiyorum.
Vicdan ve merhametini yitirmiş, değerleri iflas etmişlere,
Yeniden, sevda sermayesini karşılıksız vermek istiyorum.

Sevda denizlerinin, azgın dalgalarında, kulaç atanlara,

Bu sabah pencere kenarında gördüm yüzlerce karınca,
Daim hayranım onlara hayatım boyunca.
Çalışkan ve gayretli olmaları örnektir bana ve tüm insanlara
Onlara zarar verilmesinde vardır bir çok sakınca.

Ne ağılı hançerler,
Ne de yağlı kurşunlar,
Yaralar öldürür beni.
Riyakarların riyakarlıkları küstürür,
Derinden ağlatır,
Mum misali eritir beni.

Sen su kadar aziz,
Hava kadar elzem,
Tam kıvamında pişmiş,
Yemek kadar da lezizsin.
Sen bir kuş yuvası kadar sıcak,
Ummanların dibi kadar derin,

Bülbül misali gönül bahçelerinde şakımayacaksan,
Pınar olup şarıl şarıl buz gibi berrak akmayacaksan,
Şerefsizlerin suratına celalli ve haşin bakmayacaksan,
Selam verme bana arkadaş!

Aşkın dağlarında muhabbet fedaisi olmayacaksan,

Dostlarını yarı yolda koyacaksan,
Söz verdiğinde sözünden cayacaksan,
Özü ile sözü bir olanlardan kaçacaksan,
Selam verme bana arkadaş!

Çizgisi belli olmayanlarla dost olacaksan,

Şair dediğin, işin kolayına kaçmadan, az şeyle çok şeyleri anlatmalı!
Şair dediğin, insanlara bacı, kardeş gözüyle bakmali,art niyetli olmamalı!
Şair dediğin, hayat felsefesinin kitabında, sapıklık ve çapkınlık yazmamalı!
Ve şair dediğin, insanlık pınarından insanlık tasıyla doyasıya su içmeli ve içirmeli!

Gamzeli yanakları çıkmadı düşlerimden,
Çınlıyor hala kulaklarımda tatlı sözleri.
Ellerinin sıcaklığı gitmedi ellerimden,
Unutulmuyor hala sevdalı yüreğinin kara gözleri.
Onu hala seviyorum.

Ölüm,
Sarartır soldurur her canlıyı, her gülü!
Unutturur şakımayı lâl eder bülbülü!
Boynun büktürür reyhanı sümbülü!
Bulandırır suyu berrak olan her gölü!