Ey sevgili
Beni, ondan bundan sorma!
Soracaksan, sana sevdalı gözlerimin içine baka baka
Bana sor!
Sesini duymayalı, efsunlu aşk sürmeli gözlerini, temaşa etmeyeli,
Hayli bir zaman oldu.
Ey sevgili ben seni, hevsel bahçelerinin gölgesinde,
Sanat eseri Dört ayaklı minarenin şerefesinde,
Görenlerin hayran olduğu, On gözlü köprünün orta gözünde,
Ve ben seni, metfun yirmi yedi sahabenin kabrinde aradım!
Ey sevgili ben seni, Dicle nehrinin coşkun akışında,
Ey sevgili beyefendi kardeş!
Boşu doluya, doluyu boşa vurmak hoşuna gitmesin!
Rahmani yollarda yürek hararetin ziyadeleşsin!
Sana canı gönülden verilen kadir ve kıymetler,
Sakın ha sakın seni ne oldum delisi etmesin!
Ey Sevgili, ben seni başıma taç, gönlümde sultanların sultanı etmiştim.
Teması sen olan, birbirinden manidar upuzun nice şiirler yazmıştım.
En güzel Muhammedi gül fidelerini, gönül vazomda senin için ekmiştim.
Tarihe mal olan, sevda kitaplarının ana fikrini ezberlemiştim.
Buram buram sevda kokan, Diyarbekir surların üzerinde seni düşünmüştüm.
Ama sen bu yaptıklarımın değer ve kıymetini, bilmedin, bilemedin.
Ey sevgili en dertli gönül şarkısı ol çalın!
Erisin gönlümün donmuş yağları.
Erisin ki. husumet ve adavet duygularım kalmasın sevdalı gönlümde.
Kalmasın ki, cehennem narları beni yakmaktan hayâ etsin.
Rahmani duygu ve düşüncelerim beni bana yakınlaştırsın,
Özüm değişmesin. Kendime yabancı olmayayım.
Ey sevgili haberin yok!
Kemlik bilmeyen yufka gönlümü, gönlüne mıhlamışlar.
Parmakla gösterilen sevdamızı, aşkın pazarında beleşe satmışlar.
İnsanı cennetlik eden, sevda yollarında tam menzil murat alacak iken,
Sevdayı bilmeyen art niyetli insanlar, sevgi fidanlarımızı kör dehrelerle budamışlar
Ey güzel insan, bir ricam var senden!
Su gibi aziz iken, kendini rezili rüsva etme!
Göründüğü gibi olmayanların, yanına gitme!
Sen sen ol, sevmeyi şiar edinenlerin gönlüne,
Gölgesi ve meyvesi olmayan fideleri dikme!
Ey sevgili kardeş!
Sen sen ol aldanma bu fani dünyanın albenisine!
Dört elle sarıl, yerin göğün sahibi olan, şanı yüce Allah’ın ipine!
Ne yaparsak yapalım, biz insanlar, ismet sıfatına sahip değiliz,
Aşk ve şevkle, canı gönülden şükredelim, din gününün sahibine.
Ey sevgili kardeş, düşün biraz da yerin dibini!
Zalim kör iblis, koparmadan Rahman'a giden yolların ipini!
Hangi makamda olursan ol, Unutma asla ve asla!
Her şeye kadir olan yerin göğün sahibini!
Ey sevgili kardeş, düşün biraz da ahiretini!
Ey sevgili Kardeş!
Sen sen ol, alan el olma veren el ol!
Kin ve nefret ile değil sevgilerle dol!
Bu emanet canın teninden ayrılmadan,
İyilikler yap aşk ve şevkle bol bol!




-
Şükrü Atay
Tüm YorumlarŞiirlerinizin hemen hepsi Hakk'a,hakikate çağıran doğruya yönelten şiirler.Tebrikler.
İlhamınız bol, kaleminiz dâim olsun inşallah.