İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Değişmez kolay kolay insandaki fıtrat
Şeytan ve nefis kazandırır insana kötü hatırat
Ömür miadı çok kısa o kadar da meşakkatli
Ama her şeye rağmen su gibi akıp gidiyor hayat

Değişmez yüce Allah’ın yazdığı alınyazısı

Duygu ve düşüncelerim kördüğüm olmuşsa,
Sana sevdalı gönlümdeki aşkın azalmışsa,
Kana kana içtiğim sevda pınarlarım bulanmışsa,
Demek ki hal ve ahvalim çok yamandır!

Doğup büyüdüğüm sılamda muhacir olmuşsam,

Geceler ibadetlerle ziynetlendirilmiyorsa,
Gündüzlere özlem duymuyorum.
Allah rızası için bir araya gelinmiyorsa,
Diğer birlikteliklerle tatmin olmuyorum.

Büyüklerin meclisinde küçükler konuşuyorlarsa,

Tam gerilmiş yayından ok çıkmadan!
Gönlün kin ve nefretle dolmadan,
Asla ve asla tali yollara sapmadan,
Derinden tefekkür et sık sık ölümü!

Sayılı ömrün günleri henüz bitmeden!

İnsanı insana boş yere küçük bir menfeat için satıyorlar
Vallahi bazen canıma tak ediyor yaşanan bu sıkıntılar
Güzel düşünen ve güzel görenleri hep azarlıyorlar
Şerefli insanların mağduriyetlerini görenler, parmaklarına zil takıp oynuyorlar

Bu cihan bu nimetler hepimize yeter artar bile

Değer miydi senin için bu kadar üzülmeye
Söylesene hakkım yok muydu benim de gülmeye
Değer miydi senin için bu kadar uykusuz kalmaya
Söylesene hakkım yok muydu benim de mışıl-mışıl uyumaya

Değer miydi senin için avare-avare gezmeye

Hiç bitmeyecek gibi görünen,
Ve de bitmesini istemediğin hayat,
Bir nefes değil mi?
Hiç geçmeyecek gibi görünen,
Ve de geçmesini istemediğin gençlik,
Berrak ve coşkun akan bir pınar değil mi?

Rahat nefes alıp vermek
Hayatın hayatı değil mi
Dikenler içinde gülleri dermek
En mahir olmak değil mi

Yerin göğün sahibine kul olmak

Dosdoğru ol dosdoğru yollarda son hızla yürü!
Nefsine iyi çobanlık et ki; dağılmasın sürü!
Dosdoğru yolların yüzlerce meşakkati var unutma!
Ama aldırma sen kararlılığınla rahmani telkinlerle gönlünü bürü!

Dost bildiklerin,
Dibsiz kuyularda bırakmışlarsa seni merdivensiz,
Ağlatmışlarsa seni kasavetli gecelerde sessiz sessiz.
Dost bildiğin şerefli dostların, olmuşlarsa şerefsiz,
Durma çıkar hemen at gönlünden de havsalandan da!