İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Gönlün yaraların kapanmıyorsa,
Sevdalı yüreğin korlarda yanıyorsa,
Seni herkes sırılsıklam aşık sanıyorsa,
Yaradan seni seviyor demektir.

Hem seviyor hem de seviliyorsan,

Kara bulutlar misali yüreğime çöktün,
Yarama merhem yerine tuz biber döktün.
Atın nalladın zalim felekle bir oldun,
Dikili kaç ağacım varsa kökünden söktün.

Kasırga oldun özellikle dört mevsim estin,

Yar dediğin sevdiğini üzmez.
Olur olmaz şeyler için küsmez.
Celalli ve haşin bakışlarla,
Uzaktan uzağa sevdiğini süzmez!.

Yar dediğin,
Yanağından vermeli buse!
Aş ve sevdası olmalı hadise!
Tarihe mal olmuş sevdalardan,
Çıkarmalı kendine manidar hisse!

Ya Resulallah!
Sen, habiblerin en habibi,
Sen, tabiplerin en tabibi,
Sen, inananların gerçek sahibi,
Ve sen, mücahidlerin en galibisin.

Manidar sevdaları barındıran gözlere olunur mail!
Tutulursa gönül bir sevdaya genç ömür olur zail!
Yeter ki yarin gül kokan teri gönül mendiliyle silinsin!
Bu uğurda musibet ve belaların tamamına olunur kail!

Sevdaya düçar olan yürekler yandıkça yanar!

Yare sevdalı gönlüm güle sevdalı bülbül misali şakır kafeste
Gel derse o yar bana koşa koşa giderim bir nefeste
Yolcu olursam beni yare götüren yollarda
Aşk ve şevkle azıksız giderim aheste aheste

Yare sevdalı gönlüm şirin uykularından eder ferağet

Ya Resullullah!
Göster nur cemalini,bitsin kederim,
Firakında sudaki şeker misali eririm.
Bir tatlı tebessümünle,
En yokluklarda bile kendime yeterim.

Ya Resulullah,
Halimiz hal değil
Gittiğimiz yol yol değil
İnsanlık yoldan çıkmış
Vallahi bu müslümanlık değil

Yar
İnşa ettirdin aşkın türbesini
Çektirmedin sevda sürmesini
Susuzluktan yandı bağrım
Akıtmadın aşkın çeşmesini