İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Her türlü kemliklerden arındır bir gün önce güzel ruhunu!
Kana kana iç barış ve kardeşlik pınarlarının, şarıl şarıl akan suyunu!
Günü güne satmadan bir gün önce,
İyi ve güzel huylarla değiştir beddua alan kötü ve çirkin huyunu!

Bir şey yapıyorsan hakkını ver!
Dostum dediklerine, her daim gül der!
Uymazsan, nefsin şeytani heves ve arzularına,
Sen yaşadıkça, bulaşmaz sana şer!

Konuşuyorsan, her daim doğruları konuş!

Yolcu ol rahmani yollarda aşk ve şevkle!
Yaşa ömür miadını büyük bir zevkle!

Zikir ve ibadetlerini yap her daim ihlas ile!
İnsanı cehennemlik eden nefsin istemese bile.

Ey sevgili!
Tut bırakma ellerimi!
Bırakma ki, bedenimde yorgunluk kalmasın!
Kalmasın ki, maharetli ellerimin mahareti,
Her geçen gün, biraz daha ziyadeleşsin!
Her elimi tuttuğunda, yaşama neşe ve sevincim katmerleşir.

İnsanlık çıkmış yoldan çatlamış ar damarı,
Er veya geç yiyecek günün birinde şamarı.
Asil at ihmal edilmeye gelmez,
Seyisinden bekler her daim en güzel tımarı.

Sevda gömleği kabullenmez yamayı,

Terbiyeli ve izanlı olmazsan,
Hayırlı ve güzel dualar alamazsın.
Allah’ın veli zatlarını bulamazsın.
İstesen de istemesen de,
Neşe ve muhabbetle dolamazsın.

Alma kimsenin ahını!
Şevk ile anlat aşkını!
YüceYaradan dilerse,
Yerle bir eder tahtını

Güvenme ün ve şanına!

Hem gece hem de gündüz oldun,
Dertlerime en iyi şifayı buldun
Hem bağ hem de bahçe oldun,
Aşkın pınarından su veren oldun.

Sevda kuşu oldun,dalıma kondun,

Bana “ hep suratın asık biraz da gülsene”diyorlar
Zalimler her geçen gün çoğaldıkça,
İnsanların vicdan ve merhametleri kayboldukça,
Ariflerin meclisinde, cahiller üst köşede oturdukça,
At izi ile it izi birbirine karıştırıldıkça,
Kimsesiz dul ve yetimler hor ve hakir görüldükçe,

Vaz geçme ne olur, vicdan ile merhametten!
Söylesene kim zarar görmüş,Allaha muhabetten,
Kalbin mutmain olur fedakarlık etmekten,
Vaz geçme ne olur, daim doğruları söylemekten!

Takdir etmek gerekmez mi, böyle birini canı yürekten,