İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Erkek dediğin,
Hanımını başına taç etmeli!
Ölesiye canı gönülden sevmeli!
Hasbıhal ederken, günün yorgunluğu geçmeli!
Her eve geldiğinde, gül sevdalı bülbül gibi ötmeli!

Yediğimi içtiğimi burnumdan getiriyorsun.
Bana ha bire zulüm üzerine zulüm ediyorsun.
Peygamberimizden utanmıyor, Allahtan da korkmuyorsun
Sen kendini hiç ölmeyecek mi sanıyorsun?
Er veya geç Allah’ından bulursun İnşaallah

Ettin beni derdin çeken
Gül yerine ektin diken
Anladım ki bir kez daha
Hayır gelmez sen gibisinden

Ettin hayatımı berbat

Adavet ve husumet kapılarına, vur çelikten kilit!
Rahmani yollarda olmaz asla riyakârlık ve taklit.
Ya göründüğün gibi ya da olduğun gibi görün,
Aksi takdirde yüceler yücesine giden yollarda olmaz gel git.

Ağlarken, düşürmüştün kirpiğini,
Kaldırırken yerden gördüm kendimi.
Nerde kaldı gençliğim bulabildin mi?
Ha battı ha batacak, su almakta olan bu gemi.

Tararken saçlarımı,anımsadım gamzeli gülüşünü.

İflah etmiyorsun beni,
Ne sıkıntılı gecelerimi ferahlatıyor,
Ne de karanlık gecelerimi aydınlatıyorsun!
Ne demli bir yorgunluk çayı demliyor,
Ne de saf duygularıma tercüman oluyorsun!

Atını nallamışsın düşmüşsün son sürat ardıma
Zalim olmuşsun acımıyorsun gözyaşıma
Vicdansız felek ile dost olmuş
Saplıyorsun aşkın paslı hançerini bağrıma
Düş yakamdan yeter artık!

Üzülüp ağlıyorsam,
Ahlar vahlar çekiyorsam,
Yaralara merhem oluyorsam,
Acıları paylaşıyorsam,
Neşeleri artırıyorsam suç mu?
Ben duygusalım,

Bu üç günlük fani dünyayı etme bana haram!
Tabibim sen olmazsan iyileşmez asla yaram.
Görmezsem yüzünü,duymazsam o güzel sesini,
Küserim dünyaya hiç kimseyle iyi olmaz aram.

Kabuslu gecelerin sessizliğinde duyulmuyor naram,

Seni uzaktan da olsa temaşa etmek yorgunluklarımı giderir!
Bir tatlı tebessümün gönül sıkıntılarımı bitirir!
Beni sana getiren visal yollarının buz dağlarını ise
"Ben de seni seviyorum deyişin” bir kıvılcım olur bir anda eritir!