İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Hiç mümkün mü?
Güzelliğin karşısında, yaradana şükür etmemek,
Sevda kıvılcımlarını, alevlere dönüştürmemek,
Senin uğruna, ülkeler aşırı yadellere gitmemek,
Son nefesimde dahi, senin arzuhalini Azrailden sormamak.

Herkes sanıyor ki, ben yaşıyorum,
Oysa bilmiyorlar ki, ben yaşayan bir ölüyüm.
Zahiren ayaklarımın üstünde geziyorum,
Oysa bilmiyorlar ki, ben dipsiz kuyulara gömülüyüm.

Herkes sanıyor ki ben gülüyorum,

Her sevdalanan ister istemez, öder bedel üstüne bedel.
Sevdalanınca, bazı dostlar gün gelir olur eloğlu el.
Sevda, zemheri soğuklarında bile terletir insanı,
İster ki canı gönülden essin, her daim buz gibi yel.

Her sevdalanan ister istemez, çeker ha bire meşakkat.

Her sevdanın vardır bir sıkıntısı,
Sevenin sevdiğiyle olur takıntısı.
Sevdanın meşakkatli yollarında,
Gürül gürül akar sevda akıntısı.

Her sevdada yaşanır sürur,

Ey sevgili!
Her celalli ve haşin baktığında,
Kurur dilim dimağım.
Baykuşlar mekân tutar
Sana sevdalı gönül otağım.

Gelin muhabbetle aşk ve şevkle kardeşçe kucaklaşalım!
Gönülden gönle giden yollarda buluşalım!
Muhammedi gül bahçelerinde el ele kol kola dolaşalım!
Zira hepimiz bu cennet vatanın evlatlarıyız..

Her insan olmalı mütavazı!
Alimler vermeli sevgi vaazı!
Seherlerde huşu ile yapılmalı!
Aşk ve şevk ile dua ve niyazı.

Her insan sevmeli canı gönülden!

Her insan olmalı mütavazı!
Alimler vermeli sevgi vaazı!
Seherlerde huşu ile yapılmalı!
Aşk ve şevk ile dua ve niyazı!

Her insan sevmeli canı gönülden!

Her geçen gün, biraz daha artmalı, içimizdeki kardeşlik ateşi!
Yandıkça yanmalı, sevgi ve muhabbet meşalesi.
Bu yalancı, cennet ülkemizde, yaşadıkça,
Asla ve asla azalmamalı, sevdalı asil gönlümüzün neşvesi.

Her geçen gün, biraz daha artmalı,birbirimize karşı sevgi ve muhabbetimiz!

Yaşama şevkimi almışsın benden.
Bir hayır görmedim fiziği güzelliğinden.
Küstürmüşsün beni bana,
Düşen sanki bin parça olur vechinden.
Senin de iki yakan bir araya gelmez inşaallah!