İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ahde Vefa ve kadirşinaslık sevgi ve muhabbet vardı eskiden.
Saygı ve sevgi gösterilirdi canı gönülden.
Fakir ile zengin ayırımı yoktu.
İnsanlar uzakta yaşıyorlardı ama eser yoktu sıkıntı ve kederden.

Komşu komşuya teslim ederdi şeref ve namusunu.

Ettin beni derdin çeken
Gül yerine ektin diken
Anladım ki bir kez daha
Hayır gelmez sen gibisinden

Ettin hayatımı berbat

Ey canan,
Gönül sırlarımı önüne serdiğim halde yaranamadım,
İşin kolayına kaçmadan sevdim seni,
Hem de can ciğer misali,
Ayaz günlerde gül istedin benden.
Bu mevsimde gül olmaz demedim gittim hemde aşk ve şevkle,

Ey canımın canı,
Sen gözlerimin nuru,
Sen hayatımın gururu,
Sen gönlümün süruru,
Ve sen dimdik duruşumun onurusun.

Ey canımın canı, ey gözlerimin feri,
Uzak durma benden, geç karşımda otur!
Yanağıma, bir hatıra öpücüğü kondur!
Birlikte oturalım, sevda sofrasına,
Ekmeğini, aşkımın tiridine bandır.

Ey canım sevgili,
Çiçeklerimi,yolma!
Husumetle,dolma!
Muhammedi gül ol!
Ama,bende solma!

Ey cilveli nazlı yar
Bir dokunursan bin ah işitirsin
Yaşanmamış ömrümü bitirirsin.
Hazan mevsimi olsa bile,
İsterim ki Muhammedi gülleri getirilsin.

Ey değerli insan!
Cennetlik olmak istersen,
İnce eleyip sık dokumalısın!
Sevmeyi bilen gönüllere, girmek istersen,
Sevda kitaplarında yazılan aşkları, mahirce okumalısın!

Yapay sevgilerin döşeğinde debeleniyorum,
Bedenimin yorgunluğu geçmiyor tam aksine artıkça artıyor!
Dostun dostunu sattığını görüyor şaşırıp kalıyorum.
İnsanlık çölünde, bineğini kaybetmiş seyyah misali,
Kolum kanatım düşüyor yanıma.
Keşke insanlar eskisi gibi kıt kanaat geçinseydiler de,

Bölemedim kozlarımı seninle
Dost görünüyorsun ama alay ediyorsun benimle
Perişan ettin beni yetmezmi gayri
Bilemiyorum ne kastin var sevgimle

Keşke görmeseydim seni duymasaydım sesini