İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Yar tarafından terk edilmenin zorluğunu,
Yadellerde yarin yokluğunu,
Ac iken başkasının tokluğunu,
Özgürlüğün güvercin misali uçurulduğunu,
Görmek, göğsümü daraltıyor benim.

Gel bana gül bana
Ver elini ver bana
Çoktandır görmemişem
Yüzünü göster bana

Sev beni yürekten

Gönderdiğin gülleri, özleminle kuruttum koydum kutuya,
Her anımsadıkça nur cemalini,girdim sıkıntıdan sıkıntıya,
Ressam oldum,çizdim resmini baka baka hep dolunaya,
Her şeye rağmen, devam ettim aşkın çöllerinde seni aramaya.

Gönderdiğin gülleri,aşkın gözyaşlarıyla suladım ektim saksıya,

Gönlüm, sensiz olmuyor,
Güllerim hiç solmuyor.
Aradığımı buldum.
Özlemin hiç bitmiyor.

Gönlüm, dayanmaz sana,

Gönlümdeki sevda tohumları bir bakışta yeşerdi.
Aşkın tarlasını nasırlı ellerle oraksız biçerdi.
Sevdaların aşk otobanında ki,yarışmasında,
Benim ben diyenleri bir çırpıda geçerdi.

Gönlümün,sevda tarlasını bıraktım nadasa

Gönlüm doldu yine özleminle
Yaşamak zor firak elemiyle
Aşka dair en manidar vecizeleri yazarım
Hediye ettiğin kesik uçlu kaleminle

Gönlüm doldu yine gam ve kasavetle

Küsmüşem özüm özüme,
Dökmüşler suyu közüme.
Yemin billah etmişem,
Yar inanmamış sözüme.

O yar beni benden almış,

Tutuldum sevdana, artık bana yan yan bakma!
Aşkın açmiş kır çiçeklerini, çelenk edip başına takma!
Bitmek üzereyim, sevda ateşini tekrar gönlümde yakma!
Pınar ol Sula sevda bahçelerini! Ama benim yüreğime akma!
Vazgeç benden! Git başka kapıya! Bana çalım satma!

Gitme buralardan! Gidersen,
Atarım kendimi sevda uçurumlarından.
Eks olur vazgeçerim hayatımdan.
Yaşamaya sözlü ölüme ise nişanlıyım,
Götürürler bir seher vakti cansız bedenimi ölüm yatağından.

Gitmedi hala kulaklarımdan sesinin yankısı,
Ziyadeleşiyor her geçen gün yürek sancısı.
Gel konuşalım sabahlara dek susma ne olur,
Sevda çaylarımızı demlesin gönül hancısı.

Gitmedi hala gözlerimden gamzeli yanakları,