İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey sevgili!
Sana meftun gönlümü, döndürdün hurdaya,
Her firakında, bakarım gündüz güneşe, gece aya.
Bir anlık visaline, hasret bıraktın beni,
Unutma ki, seven gönlüm candır, değildir kaya.

Medeniyetler Merkezi Kültür Beşiğidir ey Diyarbekir, Diyarbekir!
Bilinmedi, bilinmiyor kadir kıymetin,
Oysa sen Diyarbekirliler için büyük bir nimettin.
Temaşa edildikçe buram buram medeniyet kokan surların,
Giderdi yorgunluklar ziyadeleşirdi efsunlu gözlerdeki ferin.

Küstürdüler bir anda özümü özüme.
Paslı kilitleri vurdular sözüme.
Nur cemalini temaşa edecekken,
Kapkara puşular bağladılar gözüme.

Ey sevgili, yazın kavurucu çöl sıcaklarında,
Boncuk boncuk terlerken, meltem ol ılgıt ılgıt bana doğru es serinlet beni!
Serinlet ki, sana olan sevgi ve muhabbetim kuramasın!
Kurumasın ki, sevda fidelerimiz büyüdükçe büyüsün!
Sevda yolcuları aşk ve sevdamıza canı gönülden gıpta etsin!

Menzile giden yollar meşakkatli
Gerçek sevdalılar olur şefkatli
Sevda yoluna baş koyan her sevdalı
Olması gerek her daim pür dikkatli

Menzile giden yollar inişli çıkışlı

Alırsan mazlumun ahını,
Karartır yüce Allah bahtını.
Bir anda yer ile yeksan eder,
Yerin göğün sahibi,tacını tahtını.

Zulmedersen yetime dula,

Söndürdüler güneşimi,kararttılar günlerimi,
Yaşarken gösterdiler,defalarca ölümümü,
Tam koklayacakken,aldılar elimden gülümü,
Hep kovaladılar,doğrultamadım kaçmaktan belimi.
Merak etme! Unutursun bunları da birgün diyorlar bana.

Kardeşlik ve sevgi bayrağını, özgürce dalgalandırıyorsan,
Asil ve yufka gönüllerde, otağın kuruyorsan,
Söz verdiğinde, mert ve yiğitler gibi, sözünde duruyorsan
Meraklanma, müsterih ol, baki alemde, yerin çok güzeldir!

Gerektiğinde, gerektiği zaman, muhabbet fedailiği yapıyorsan,

Meraklanma Türkiye'm, sen baştan tırnağa Anadolusun!
Sen, fikri güzel gönlü güzellerin öz yurdusun.
Sen, hararetleri dindiren buz gibi suyusun.
Sen, seni sevmeyenlerin karşısında celalli ve haşin huylusun!
Ve sen, çağ kapatıp çağ açanların en manidar ususun.

Bir gül ektim can suyunu vermedin
Her daim yollarını bekledim gelmedin
Bu kadar acımasız olur mu insan?
Sen sen oldun bir umut bile vermedin

Yaralandım tabip doktor olmadın