İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Tutuldum sevdana, artık bana yan yan bakma!
Aşkın açmiş kır çiçeklerini, çelenk edip başına takma!
Bitmek üzereyim, sevda ateşini tekrar gönlümde yakma!
Pınar ol Sula sevda bahçelerini! Ama benim yüreğime akma!
Vazgeç benden! Git başka kapıya! Bana çalım satma!

Gitme buralardan! Gidersen,
Atarım kendimi sevda uçurumlarından.
Eks olur vazgeçerim hayatımdan.
Yaşamaya sözlü ölüme ise nişanlıyım,
Götürürler bir seher vakti cansız bedenimi ölüm yatağından.

Gitmedi hala kulaklarımdan sesinin yankısı,
Ziyadeleşiyor her geçen gün yürek sancısı.
Gel konuşalım sabahlara dek susma ne olur,
Sevda çaylarımızı demlesin gönül hancısı.

Gitmedi hala gözlerimden gamzeli yanakları,

Gitme gel otur yanıma gözlerimin nuru!
Aşkımıza dair sorma hiçbir soru!
Bu sevda da samimi olalım ki,
Yollarımız olsun her daim kupkuru!

Gitme gel otur yanıma dizlerimin takati!

Aşkınla oldum kütürüm,
İsterim yanında oturum.
Seni konuşan dilim oldu lal,
Gitme daima yanımda kal.
01/ Ocak/ 2000

Bu sevdadan çektiklerimi anlatmaktan,
Ağzımda tükürük kalmadı.
Bu sevdadan çektiklerimi yazmaktan,
Kalemimin mürekkep bitti.
Yolunu gözlemekten gözlerimde,
Seni görebildiğim fer tükendi.

Oturdum hüzün duvarının gölgesinde,
Birini sevdim Güneydoğu bölgesinde.
Gönül kuşum şatır olmuş kafesinde,
Şahane sevdayı soluyor yar nefesinde.

Çıktım temaşa eyledim sevda diyarını,

Küstürdü o yar beni benden,
Şefkat görmedim sevdiklerimden.
Bıraktım alacaklarımı ahirete,
Silenmeyecek yazılanlar defterimden.

Geçmeyen ağrılarım oldun bedenimden,

Gel otur yanıma, sevda yüzüğünü tak parmağıma!
Sevda sofrasındaki aşkın lezzeti sürülsün damağıma!
Doldururum sevda kurşunlarını şarjörüme,
Aşkın eşkıyası olur çıkarım dağlarının doruğuna!

Gel otur yanıma, bak gözlerimin içindeki şahide!

Gençlik benzer bahar mevsimine,
Nadide duygular gizlenir ismine.
Yaşanırken gençliğin deli dolu yılları,
Anılar işlenir mahirce hayat büstüne.

Gençlik benzer ayaz gecelerdeki dolunaya,