İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Yara gitsin,
Bir yol bulun yara gitsin.
Öyle bir yol olsun ki,
Her baş koyan,
Yara gitsin.

“Hayatımı yaşıyorum” cümlesinin içi boş ve o kadarda yavan,
Fani servet giderse elden,kalırsın meşakatli yollarda yayan,
Şerefli ve namusluca yaşamamışsan,olmaz gerektiği gibi seni sayan
Bekliyor bu yolda seni,her türlü sıkıntı,dayanabilirsen dayan.

Oysa hayat pazarlarda alınıp satılmıyorki alıp satasın,

Binmişsin aşkın atına doludizgin gidiyorsun.
Celalli ve haşin bir bakışınla beni bana küstürüyorsun.
Sana karşı duygu ve düşüncelerimi anlamak istemiyor,
Aşkına giden yollarda bir bardak suda boğuyorsun.

Gülseydin şayet,
Gamzeli yanaklarında, gül biterdi.
Sana meftun olan bu gönlüm muradına ererdi.
Bir anlık visalinde,
Gönlüm, yollarına gül yaprakları sererdi.

Ey nazlı sevgili!
Gönlüme nakşettiğim, gülücüklerini de giderken götürmüşsün.
Bu kadar da zalimlik olmaz ki…
Onunla teselli ve mutlu oluyordum.
Şimdi zaman durmuş sanki,
Kıblemi şaşırmışım.

Güneş vursun sevdayla örülmüş saçlarına,
Felek oynarsa oynasın en hileli oyunlarını.
Çoban olup güderim yarin tuz yemiş koyunlarını,
Muhtaç olmayayım yeter ki insanların alçaklarına.

Nisan yağmurları yağsın yarin saçlarına,

Günahlarına duyarsan nedamet,
Sunulur sana güller demet demet.
Rencide etmezsen seven gönülleri,
Yüce yaradan eder sana merhamet.

Günahlarına ağlarsan gizliden,

Ek ekebildiğin kadar sevgi ve iyilik tohumlarını,
Göversin,dal budak sarsın, zikretsin yaratanını.
Yeşertsin umudu tükenmişlerin tekrar umutlarını,
Kabul eder yüce Allah, mazlumların dualarını.

Gölge versin.Seyyahlar gidersin altında yorgunluklarını,

Tutun yüce Allah’ın ipine!
Güven Kâinatın sahibine!
Aklıselim düşün her daim!
Asla uyma zalim nefsine!

Dört elle sarıl Kelamullah’a!

Yuvasını kaybetmişti,
Uçmaktan kanatları yorulmuştu,
Şaşkınlıktan ne yapacağını şaşırmıştı,
Küçücük yüreği yerinden fırlayacakmış gibi,
Soluk soluğa kalmıştı,
Yorgunluktan bitap düşmüştü.