İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Kulun kölen olayım ey sevgili yar!
Celalli ve haşin bakışlarınla beni paralama!
Sana meftun bu kulu meclislerde karalama!
Bilenmemiş paslı hançerlerle,
Bu çarnaçar yorgun bedenimi yaralama!

Yargılanırsam muhabbet mahkemelerinde,
Mahirce ispatlarım aşkımı ve sevdamı!
Söz alırsam ariflerin meclislerinde,
Savunurum yiğit asker gibi gönül davamı!

Sorgulanırsam görevli sual meleklerince,

Kuran,
Hayatın nizamıdır.
Müminin imanıdır.
Okunup yaşandığında,
Hayatın hayatıdır.

Sen sen ol, güvenme fani dünyanın albenisine!
Sayılı nefesini ziyan etme malayani işlerine!
Derinden çektiğin ah ile vahların ve de keşkelerin,
Çomak soksun göründüğü gibi olmayanların çarkına!

Sen sen ol, sayılı ömür miadını rahmani yollarda dolu dolu yaşa!

Ondan başkasına tapmadım
Şeytani yollara sapmadım
Fani dünya nimetleri için
Kula kulluk yapmadım

Namerlerin yatağında yatmadım

Korursan şerefin arın,
Cehennem olmaz diyarın.
Velilerle komşu olursun,
Resulullah olursa yarin.

Korursan kendini şerden,

Kendimi bildim bileli,
Dost gibi dost aradım.
Güvendiğim çıktı hileli,
Zaya gitti ömür miadım.

Kendimi bildim bileli,

Göz gözü görmüyor,
Sıkıntılı bir hava.
Üşüyorum hem de iliklerime kadar,
Canım tavşan kanı çay çekiyor,
Üç beş bardak içmek istiyorum.
Ama imkanım yok.

Kara köprünün dağlarındayım,
Bülbülleri şakıtan bağlarındayım.
O yar ne söylerse söylesin sevda hakkında,
Ben söylediklerinin arkasındayım.

Kara köprünün ak pıyarındayım,

KAR (II)
Meraklanmayınız!
Ben okumasını biliyorum.
Seve, seve okurum.” deyince sevinci gözlerinden akıyordu.
Taze bir abdest alıp hemen okumaya başladım.
On dakika da bitirdim ve tüm müslümanların ve saygı değer,