İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Aşkınla doldu gönlüm hınca hınç.
Mutlu olmazsan gönlüm eder beni linç.
Sevdan ile haşir neşir olurken,
Yaşlanmakta olan gönlüm oldu dinç.

Aşkınla gönlüm dolup taştı.

Nisan ayında, ikindi yağmurlarım ol ki,
Yağ üstüme, sırılsıklam et, ıslat beni!
Nadasa bırakılmış toprakların bereketi ol ki,
Sana olan açlığımı gider bahtiyar et beni!

Hz Eyüp Peygamber'in örnek sabrı ol ki,

Öğretim elemanı gördüm!
Olmuştu İmanı dini para.
Geleceği parlak talebesini sokuyordu ha bire zora
Taşıyamıyordu kendi kendini,
Bembeyaz sıfatlarını etmişti kapkara.

Öğretim elamanı gördüm!
Öğrenci velinimettir diye sıvazlıyordu başını sevgiyle.
Canı gönülden uğraşıyordu sıkıntı ve kederiyle.
Bir baba gibi merhametli anne gibi şefkatliydi,
Aklıselim düşünen her öğrenci anlatıyordu onu övgüyle.

Ey zalim sevgili
Hafıza mı bıraktın bende
Mazimi hatırlayabileyim
Yaş mı kaldı didelerimde
Öldüğünü duyduğumda ağlayabileyim

Bugünün işini yarına bırakmışsan,
Başkasının namusuna kem gözle bakmışsan,
Pınar olup boşu boşuna akmışsan,
Güzel gönlünü nefsin şeytani heves ve arzularıyla yakmışsan,
Nedametlerin hiçbir faydası olmaz!

Neden benden bu kadar çabuk bıktın,
Daha yolun başındayken suyumu sıktın,
Gürül gürül akan aşkın pınarlarımı,
Boz bulanık akıtıp bendini yıktın.

Neden hakkını vermedin bu sevdanın beni yaktın,

Ne desem yalan,
Sensin beni yâd ellere salan.
Yapmacık hareketlerle,
Sensin hayatımı eden talan.

Ne desem yalan,

Bir ömür dediğin nedir ki,
Coşkun akan pınar misali değil mi?
Ölesiye sevmek dediğin nedir ki,
Firaklarda bile hayatın devamı değil mi?

Mutlulukların en alasını yaşamak nedir ki

NE OLUR EY SEVGİLİ
Ne olur ey sevgili!
Aşkın paslı hançeriyle beni yaralama!
Olur olmaz yerlerde seni seveni karalama!
Gönülden gönüle giden muhabbet kapıları var iken,
Nefsine mağlup olup husumet kapılarını aralama!