İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Kendimi bildim bileli,
Dost gibi dost aradım.
Güvendiğim çıktı hileli,
Zaya gitti ömür miadım.

Kendimi bildim bileli,

Kalmışım o yar ile sevdası arasında,
Bulmuşum gençliğimi kaşları karasında,
Gizlemişim koca bir sevdayı gönül yarasında,
Çat kapı gelsen ne olur bir gece yarısında.

Şaşırmış kalmışım sevdanın en tehlikeli uçurumlu yollarında

Seni seveceğime kezzap döküleydi yüreğime!
Pişmanım şimdi yüce Allahtan seni dilediğime!
Sızılar girdi bedenimi ayakta tutan kemiklerime!
Kem gözler değdi sanki sevdayı şakıyan kekliğime!

Lanetler olsun seven ve sevileni üzene!

Yar firakı dayanılmaz olmuşsa,
Gönül yar muhabbetiyle dolmuşsa,
Muhammedi güller açar açmaz solmuşsa,
Kıblesini şaşırmaz mı seven?

Şirin uykulara hasret kalmışsa,

Ey Sevgili yar!
Kıldığın namazların, okuduğun kuranın hakkını verseydin,
Beni bana ve dünyaya küstürmezdin.
Sayılı ömür miadım daha bitmeden,
Beni yaşarken her gün öldürmezdin.

Kim, ondan başkasını edinirse kendine rab,
Menzil murat almaz çar çabuk düşer bitap.

Kim, güzel cümlelerle arkadaşına etmek isterse hitap,
Çok iyi okunmalı rahmani yollara dair yazılan her kitap!

Sevda yolunun şevkli yolcusuyum,
Güllerden Muhammedi güllerin kokusuyum.
Sevdalıların konakladığı hanların hancısıyım.
Sevmeyi şiar edinenlerin sancısıyım.
Kim ne derse desin!

Yüreğinde gerçek sevgiyi bulundurmayanları
Sevgi fidanlarını aşk ve şevk ile sulamayanları,
Ay yıldızlı güzel bayrağı dalgalandırmayanları,
Gönül tarlalarına, sevda tohumlarını atmayanları,
Kim ne derse desin sevmiyorum sevemiyorum!

Baş koymuşum sevdan yoluna,
Kimse döndüremez bu yoldan beni.
Doldurmuşum sevdan ağılı şerbetini aşkın bardağına,
Kimse caydıramaz bir nefeste içmekten beni.

Giymişim aşkın ateşten deli gömleğini,

Takılma ne sağa ne sola!
Baş koy sadece rahmani yola!
Yiğitlik dövmesi yaptır!
Eroğlu erlerin bükemediği kola.

Vaktini boşuna zay etme!