İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Pervane oldum durmadan döndüm etrafında
Mum oldum yandım bırakmadım seni karanlıkta
Gül oldum rengarenk, açtım çalılıklarda
Duymadın duyuramadım bir türlü sesimi sana.

Körpe bebek gibi, bastım seni bağrıma sakladım koynumda.

Rutubetli ve sıkıntılı bir gün,
Ellerim başımın dibinde,
Gözlerimi tavana dikmiş,
Çıkmazlara girmiş misali, kara kara düşünüyorum.
Unutmak istiyorum olmuyor,
Havsalımdan çıkarıp atmak istiyorum olmuyor,

Talih kuşu olsaydım,
Başına konardım.
Muhammedi gül olsaydım,
Ayazlarda açardım
Bir gün görmeseydim,
Sararıp solardım.

Aşk meclislerinde mangalda kül bırakmamak çok kolay,
Sevda maratonunda menzil almak ise olur olay,
Sevenin keyfine diyecek olmaz sevgiliyle çekilirse halay,
Bir başka olur,şayet süslemişse uykusuz geceleri dolunay.

Sevdayı konuşmak başka, yaşamak ise bambaşka,

Sevda yollarında olmaz ki, işin kolayına kaçmak,
Gönül defterini sevdiğine açmamak hiç olur mu?
Sayfalar dolusu sevda mektupları yazarken,
Gülmek ile ağlamak anları bir olur mu?

Çıkılmışsa şayet aşkını barındaran sevdanın dağlarına,

“Ölüm, dostu dosta kavuşturan bir köprüdür”
Allah indinde makbul olan insanın hayırlı ömrüdür.
Bu fani dünya hayatının inişli çıkışlı yolları ise,
İnsanı olgunlaştırıp kemale erdiren bir törpüdür.

Ölüm, ayırır canı cananından nefis istese de istemese de!

Ölüm, bıraktırır insanı mezarda ameliyle baş başa.
Herkes gittikten sonra vurur başını istemeden taşa.
Çok hayıflanır anlayınca ölenin kendisi olduğunu,
Nedametleri fayda vermez derinden ahları çıkar boşa!

Ölüm, er veya geç bindirir insanı ayaksız tahtadan bir ata!

Nefesini tenimde hissedemeyişim
Beni hayata küstürüyor
Pamuğumsu ellerini tutamayışım
Bana surat astırıyor
Cazibeli sesini duyamayışım
Beni derinden üzüyor

Girmişsin gönlüme çıkmıyorsun,
Yazılmışsın havsalama silinmiyorsun.
Sevdiğini ima ediyor,
Ama ne hikmet ise yüzüme söylemiyorsun.
Olmaz ki böyle…

Bir evlat ki, hayatı babasına zehir ediyorsa,
Bir evlat ki, babasını dünyaya küstürüyorsa,
Bir evlat ki, babasına zerre kadar saygı göstermiyorsa,
Bir evlat ki, kendini babasından üstün görüyorsa,
Olmaz olsun böyle bir evlat!