İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Kursağımda kalırdı lokmalarım,
Uykusuz geçerdi sensiz gecelerim.
Yanımda olmadığın zamanlar,
Kıvrandırırdı beni,yürek sancılarım.

Betim benzim sararır,titrerdi sesim,

Güzel geliyor nefsimize, bu fani dünyanın albenisi,
Görünmüyor, dibinde gizlenen türlü türlü zehiri,
Delinmiş su alıyor, sinsice bu çileli hayat gemisi,
Hazana dönecek, rengareng ömür bahçesi.

Düşündükçe, mezara bırakıldıktan sonraki halimi,

Uçmuyor artık sevda kuşum, kırılmış kanadı,
Kurumuş bir gül ile o yar beni sınadı.
Yıkadım gül suyu ile hediye ettiği, yar kokan mendili,
Görmezseydim üç beş gün onu, gönlüm hemen bunardı.

Gönlüm açmış sevda defterini, sevdiğine sunuyor,

Kırlangıç misali yaparım yuvamı sağlam
Yarin bastığı her yer olur vatanım ve sılam
Özlemiyle her dolup taştığımda
Bilemem ki bende kalan kokusuyla nasıl dolam

Kırlangıç misali uçarım çok yükseklerden

Küstürdüler bir anda özümü özüme.
Paslı kilitleri vurdular sözüme.
Nur cemalini temaşa edecekken,
Kapkara puşular bağladılar gözüme.

Menzile giden yollar meşakkatli
Gerçek sevdalılar olur şefkatli
Sevda yoluna baş koyan her sevdalı
Olması gerek her daim pür dikkatli

Menzile giden yollar inişli çıkışlı

Alırsan mazlumun ahını,
Karartır yüce Allah bahtını.
Bir anda yer ile yeksan eder,
Yerin göğün sahibi,tacını tahtını.

Zulmedersen yetime dula,

Söndürdüler güneşimi,kararttılar günlerimi,
Yaşarken gösterdiler,defalarca ölümümü,
Tam koklayacakken,aldılar elimden gülümü,
Hep kovaladılar,doğrultamadım kaçmaktan belimi.
Merak etme! Unutursun bunları da birgün diyorlar bana.

Kardeşlik ve sevgi bayrağını, özgürce dalgalandırıyorsan,
Asil ve yufka gönüllerde, otağın kuruyorsan,
Söz verdiğinde, mert ve yiğitler gibi, sözünde duruyorsan
Meraklanma, müsterih ol, baki alemde, yerin çok güzeldir!

Gerektiğinde, gerektiği zaman, muhabbet fedailiği yapıyorsan,

Bir gül ektim can suyunu vermedin!
Her daim yollarını bekledim gelmedin!
Bu kadar acımasız olur mu insan,
Sen sen oldun bir umut bile vermedin!

Yaralandım tabip doktor olmadın!