İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Yollarını gözleyen,
Sevda sürmesi çekilmiş
İki göz var bende.
Muhammedi gülleri andıran,
Her güldüğünde gülleri utandıran,
İki gamzeli yanak var sende.

Ben güneydoğuluyum,
Ben, şeref ve namus abidesiyim,
Ben, fikri güzel gönlü güzellerin, düşüncesiyim.
Ben, misafirlerimi gönül otağımda, sultanlar gibi ağırlarım,
Ve ben, medeniyetlere beşiklik etmiş kültür merkeziyim.

Başkalarını zevki sefa içinde mutlu ederken,
Gözlerini kırpmadan,gözlerimin içine bakarken,
Şaşkın şaşkın orada burada çaresizce gezinirken,
Başkaları sevdikleriyle bayram edercesine sevinirken,
Ben de köşe bucak için için ağlarım.

Bendeki aşkın sokakları yosunlu ve de ıslak
Bendeki bu yürek çok yufka ama o kadar da korkak
Böyle değildim aşkın şerbetini içmeden önce bardak-bardak
Yakalamasaydı keşke bu sevdan beni kıskıvrak

Bendeki bu aşk ateşi Ferhat gibi dağı deler

Benim babam, aslan gibi vakarlıydı!
Şerefli namuslu ve de arlıydı!
Okuması yazması yoktu ama,
Çevresindekilerine, çok yararlıydı!

Benim babam, sözünün eriydi!

Beni benden alırsan,
Gözlerime sanki iner perde.
Aşkınla düşerim derde.
Per perişan sersefil olurum,
Muhtaç olurum namerde.

İnsanlar var çevremde ama ruhum yalnız,
Gitmeyin sıkılıyorum yanımda kalınız!
Biri vardı beni anlayan o da gitti haber salınız!
Mağlup oldu bu gönül mübarek olsun gazanız.

Akordu bozulmuş çalmıyor sazımız,

Gözlerime pusu kurmuşlar sanki
Tanıyamaz olmuşum dostumu düşmanımı.
Bülbül misali şakıyan dilime,
Paslı kilitleri vurmuşlar sanki.
Doğruları haykıramamış,

Beni,mehtaplı gecelerde değil,
Kabuslu gecelerin sancısında ara!
Beni,berrak suların akıntısında değil,
Boz bulanık durgun sularda ara!
Beni,visallerde değil,
Firakların en çıkmazında ara!

Atını nallamışsın düşmüşsün peşime!
Hasret bırakmışsın dostuma eşime!
Bu üç günlük fani dünyayı bana zehir ettiğin için,
Ben de seni havale ettim yerin göğün sahibine.
Başımın belası olmuşsun vazgeç benden!