İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey güzel yaratılmış insan!
Niçin yaratıldığının bilincinde isen, her daim aziz olursun!
İnsanı cennetlik eden sevgi ve muhabbetlerle dolarsın!
İnsan gibi insanlarla görgü kuralları içinde oturup kalkarsan,

Ey insan akıllı ol! akıllı ol ki,
Nazik bedenini narlar yakmasın!
Gönül pınarların boz bulanık akmasın!
İnsanı perişan eden şeytani heves ve arzular,
Bu üç günlük fani dünyada boynuna yularını takmasın!

Basiretli ol ey güzeller güzeli insan!
Sen sen ol Gönüllere girmeye çalış!
Daim dilini Allah’ı zikretmeye alış!
Ne sıfatta, hangi makamda olursa olsun,
Özü ile sözü bir olanlarla tanış!

Ey nazlı sevgili!
Sen, derinden alıp verdiğim nefessin.
Sen, hayatımı paylaştığım nadide bir eşsin.
Sen, yorgunluklarımı bir anda gideren neşesin.
Ve sen, bitmesini istemediğim, en manidar visalsin.

Ey sevgili, şeref abidesi, güzel insan!
Vurdumduymaz, nemelazımcı olma!
Muhabbetler varken, husumetlerle dolma!
Aklıselim düşün her daim!
Gül ol, hazan vakti gelmeden solma!

Ey şeref abidesi güzel İnsan!
Bırakmazsan elinden, sevgi ve muhabbet asasını.
Yorulmadan çarçabuk bulursun, insanların en hasını.
Emir olunduğu gibi yaşarsan,
Fikri güzel gönlü güzeller günlerce tutar yasını.

Ey şerefli güzel insan!
Bir an önce gönüllere gir!
Kalmasın gönlünde kemlik ve kir!
Ömür miadın bitmeden,
Ara bul kendine ilmiyle amel eden bir pir!

Ey sevgili kardeş akıllı ol!
Şakıt gönül bahçelerinde gül sevdalısı bülbülünü!
Sen sen ol baharlarda soldurma gülünü!
Mert ve yiğitler gibi yaşa!
Yaşa ki, zalim nefsin aratmasın sana dünü bugünü.

Ey sevgili arkadaş!
Sen sen ol oyunu kuralına göre oyna!
Aksi takdirde iblis yularını takar boynuna!
Elif gibi dost doğru olmazsan,
Kemlikler ve çirkinlikler dolar koynuna!

Ey sevgili
Beni, ondan bundan sorma!
Soracaksan, sana sevdalı gözlerimin içine baka baka
Bana sor!
Sesini duymayalı, efsunlu aşk sürmeli gözlerini, temaşa etmeyeli,
Hayli bir zaman oldu.