İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Yalvar yakar, sadece ona!
Tövbeni bırakma, yarına!
O, bu, ne yapıyorsa, yapsın!
Sen dört elle yapış kuran'a!

O'na olsun, dua ve niyazın!

Aşkınla doldu gönlüm hınca hınç.
Mutlu olmazsan gönlüm eder beni linç.
Sevdan ile haşir neşir olurken,
Yaşlanmakta olan gönlüm oldu dinç.

Aşkınla gönlüm dolup taştı.

Nisan ayında, ikindi yağmurlarım ol ki,
Yağ üstüme, sırılsıklam et, ıslat beni!
Nadasa bırakılmış toprakların bereketi ol ki,
Sana olan açlığımı gider bahtiyar et beni!

Hz Eyüp Peygamber'in örnek sabrı ol ki,

Gönül köprüleri nasıl kurulur?
Asil ve yufka gönüllere nasıl girilir?
Fikri güzel, gönlü güzeller nasıl sevilir?
Öğret bana anne!

Kimsesiz dul ve yetimler, nasıl kayrılır?

Öğretim elemanı gördüm!
Olmuştu İmanı dini para.
Geleceği parlak talebesini sokuyordu ha bire zora
Taşıyamıyordu kendi kendini,
Bembeyaz sıfatlarını etmişti kapkara.

Öğretim elamanı gördüm!
Öğrenci velinimettir diye sıvazlıyordu başını sevgiyle.
Canı gönülden uğraşıyordu sıkıntı ve kederiyle.
Bir baba gibi merhametli anne gibi şefkatliydi,
Aklıselim düşünen her öğrenci anlatıyordu onu övgüyle.

İçtimai hayatta, yaşamadıklarını anlatıyorsun,
Menfaatin için, insanları harikulade aldatıyorsun,
Zalimlerin ekmeğine, bal ile yağ sürüyorsun,
Birbirinden güzel, birbirinden hayırlı, yollar varken,
Nefsin, şeytani heves ve arzularına giden yollarda, yolcu oluyorsun.

Anne!
Duygu ve düşüncelerim karman çorban olmuş.
Kemlik bilmeyen bu yufka gönlüm kin ve nefret ile Dolmuş.
Rengârenk Muhammedi güllerim hazan gelmeden Solmuş.
Bu kadar iyi niyetli olmama rağmen yakınlarıma niye yaranamıyorum?
Bin bir türlü maddi zorluklarla onları okutup bugünlere getirinceye dek

Ne olurdu sanki anlasaydın biraz hal ve ahvalimden
Kendine, bir hisse çıkarsaydın çektiklerimden.
Unutma gün olur devran döner,
Çıkarım bende elbet bir gün galibiyetle sevda zaferinden.

Ne olurdu sanki, bir kez empati yapsaydın,

NE OLUR EY SEVGİLİ
Ne olur ey sevgili!
Aşkın paslı hançeriyle beni yaralama!
Olur olmaz yerlerde seni seveni karalama!
Gönülden gönüle giden muhabbet kapıları var iken,
Nefsine mağlup olup husumet kapılarını aralama!