İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

En sevgili!
Sen, başlara taç, gönülere sultansın!
Sen, insanı insan eden en kâmil imansın!
Sen, insana cenneti kazandıran ihlaslı hüsnü zansın!
Ve sen, insanı kesinlikle şımartmayan şöhret ve şansın!

Şeref şayet sakız misali, ağızdan ağıza dolaşıyorsa,
Namus şayet elma portakal misali, satılıyorsa,
Kardeşlik duygularının köküne kezzap dökülüyorsa,
Böyle şeref böyle namus böyle yaşam batsın yerin dibine!

Vicdan merhamet sadece laflarda kalıyorsa

Bir hayat ki,
İnsanlar boşu boşuna birbirine küsüyorsa,
Berrak sular bulanıyorsa,
Son cümleler başta söyleniyorsa,
Zalimlere saygı ve hürmet gösteriliyorsa
Cahil cühela üst köşede oturuyorsa,

Dünyaları değiştirmem bu ay yıldızlı kırmızı beyaz bayrağıma!
Bayrağımı sevmeyenleri, sokmam sokağıma!
Uğrunda seve seve ölmekten asla ve asla vazgeçmem,
Genç yaşımda aklar düşse bile saçıma sakalıma!

Bayrakların bayrağı, benim ay yıldızlı bayrağımdır!

Bebeğin olayım, al kucağına beni söyle dertli ninnilerini!
Dertli ninnilerinle, dalayım şipşirin derin uykulara!
Kâğıt ile kesik uçlu kalemin olayım, yaz en manidar şiirlerini!
Ama bir ricam var senden, çekme beni duyulmamış sorgulara!

Hiç ağlamamak olmaz!
Bazen de ağlamak gerek!
Hiç gülmemek de olmaz!
Bazen gülmek de gerek!
Çünkü ağlamak ile gülmek birbirinin zıddıdır!

Benim babam, aslan gibi vakarlıydı!
Şerefli namuslu ve de arlıydı!
Okuması yazması yoktu ama,
Çevresindekilerine, çok yararlıydı!

Benim babam, sözünün eriydi!

Beni benden alırsan,
Gözlerime sanki iner perde.
Aşkınla düşerim derde.
Per perişan sersefil olurum,
Muhtaç olurum namerde.

İnsanlar var çevremde ama ruhum yalnız,
Gitmeyin sıkılıyorum yanımda kalınız!
Biri vardı beni anlayan o da gitti haber salınız!
Mağlup oldu bu gönül mübarek olsun gazanız.

Akordu bozulmuş çalmıyor sazımız,

Ben hiç âşık olmadım âşık olsaydım eğer,
İçim içime sığmaz, yerimde duramazdım.
En güzel, en manidar aşk şiirlerini yazardım.