İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey sevgili ne olur kulun kölen olayım!
Sevda sürmeli gözlerimi mahmur bırakma!
Sana sevdalı gönlümü hurdahaş etme!
Beni benden alma!
Beni bana küstürme!
Yakınımı uzak etme!

Sıcağımı soğuk soğuğumu sıcak,
Uzağımı yakın, yakınımı uzak etme benim!
Aşımın, ekmeğimin, tadını tuzunu kaçırma,
Sabrımı taşırma benim!
Sana meftun bu gönlümü küstürüp,
Başka aşk ve sevdalara salma beni!

Ey sevgili!
Sen, derinden alıp verdiğim ömür miadımda sayılı nefesimsin.
Sen, zemheri soğuklarında gönül hanemi ısıtan güneşimsin.
Her türlü duygu ve düşüncelerimi çekinmeden paylaştığım,
Ve sen, tırnağını dünyaya değiştirmediğim biricik eşimsin.

Ey sevgili,
Seni yazmayan kalemlerler kırılsın!
En güvendiği dostları, ömür boyu darılsın!
Ey sevgili,
Seni kokmayan güller, açılmadan kurusun!
Seni zikretmeyen diller, lal olsun!

Ey sevgili
Sen, yediveren Muhammedi gülüm,
Sen, dünüm, yarınım bugünüm,
Sen, yorulmak nedir bilmeyen,
Aşk ve şevkle şakıyan, bülbülümsün.

Ey sevgili, sen zalimlerin zalimi olmuşsun!
Gülmeyi unutmuş, somurtkan ve derdaim asık suratımın, müsebbibinin kim olduğunu?
İnsanlara küsmüşlüğümün sebebi hikmetini de niye sormuyorsun?
Yaşarken ölüp ölüp dirildiğimin,
Birileri tarafından hor ve hakir görüldüğümün,
Daha hayatımın baharında, ayaz geceleri yaşadığımın,

Ey sevgili, sevdanın meşakkatli yollarında, beni yordukça yordun.
Oysa, taşımaktan asla ve asla usanmadığım en manidar bardın.
Ben, uykusuz, mahmur sevda sürmeli gözlerle, yolunu beklerken,
Yine zalimliğin tuttu, başka sevdaları, mahirce aşk ve şevkle kardın.

Ey sevgili, sevdanın meşakkatli yollarında, bıraktın beni bir başıma.

Ey sevgili söylesene, gül üzerine gül hiç koklanır mı?
İnsanı mutlu eden, neşe ve sür urlar saklanır mı?
Şarıl şarıl akan sevda pınarlarının akışını seyrederken?
Sırılsıklam meftun ben gibi birine, böyle celali ve haşin bakılır mı?

Ey sevgili yar!
Sen, tutan ellerim, gören gözlerimsin!
Sen, abitlerin meclisinde, verdiğim sözlerimsin!
Sen, beni ben yapan, namus ve şerefimsin!
Ve sen, şipşirin uykulara salan en güzel hülyalarımsın!

Ey zalim sevgili yar!
Etmişsin bu üç günlük fani dünyayı bana zindan!
Beni bana küstürmüşsün kalmış sana meydan!
Ne sevdiğin belli ne sevmediğin,
Hal ve ahvalimi etmişsin yaman mı yaman!