İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Vakarlı aslanlar küsmüş kapanmış inine.
Çakallar pervasızca uluyor özgürce.
Devir değişmiş, düzen bozulmuş aslanın hali hal değil!
Meydanlar çakallara kalmışsa,
Çakallar uludukça uluyorsa,
Çizgisi belli olan insanların vaylar haline…

Gözlerim yanıyor ağlayacakl sanki,
Yürek dayanmıyor duracak sanki,
Bu ten bu canı taşımıyor artık,
Ahirete yolculuğum yakın inanki.

Susadım

Kendini dev aynasında görmekle,
Husumet nakışlarını mahirce örmekle,
Sadece bardağın boş tarafını görmekle,
Mutlu oluyorsun sanki...

Boşu doluya, doluyu boşa vurmakla,

Ey zalim sevgili
Hafıza mı bıraktın bende
Mazimi hatırlayabileyim
Yaş mı kaldı didelerimde
Öldüğünü duyduğumda ağlayabileyim

Bugünün işini yarına bırakmışsan,
Başkasının namusuna kem gözle bakmışsan,
Pınar olup boşu boşuna akmışsan,
Güzel gönlünü nefsin şeytani heves ve arzularıyla yakmışsan,
Nedametlerin hiçbir faydası olmaz!

Neden benden bu kadar çabuk bıktın,
Daha yolun başındayken suyumu sıktın,
Gürül gürül akan aşkın pınarlarımı,
Boz bulanık akıtıp bendini yıktın.

Neden hakkını vermedin bu sevdanın beni yaktın,

Ne desem yalan,
Sensin beni yâd ellere salan.
Yapmacık hareketlerle,
Sensin hayatımı eden talan.

Ne desem yalan,

Bir ömür dediğin nedir ki,
Coşkun akan pınar misali değil mi?
Ölesiye sevmek dediğin nedir ki,
Firaklarda bile hayatın devamı değil mi?

Mutlulukların en alasını yaşamak nedir ki

Tatsızlıklara karşı azalmış insanların mukavemeti!
Henüz koklanmadan kuruyor Muhammedi gül demeti!

Yazın temmuzunda yapaylıklar titretiyor insanı zangır zangır!
İnsanların riyakarlığı bağırtıyor ben gibilerini bangır bangır!

Viyana kapılarına kadar at sırtında giden ve dünyaya meydan okuyan asil atalarımızdı.
İki yakamızın bir araya gelmemesi ise kabullenemediğimiz hatalarımızdı.

Kağnılarla bombaları büyük bir şevkle taşıyan analarımızdı.
Bizi geri bırakan gerekenleri gerektiği gibi yapmadığımız ayarlarımızdı.