İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Gün görmemiş sevdalar yaşamalısın,
Yaşanmamış dertlere bugünden alışmalısın.
Kötülerin şerrinden daima kaçmalısın,
Sevenlere ise yüreğini sofra gibi açmalısın.

Güzel düşünüp etrafına güzellikler saçmalısın,

Unut beni diyorsun!
Ama sen her daim benden,
Asla yapamayacağım şeyleri istiyorsun.
Zira sen damarlarımda asil kan,
Sevdalı gözlerimde fer,
Dizlerimde takat,

Düşünürsen derin!
Kabrin olur pek serin!
Taşırsan kendi kendini,
Gül gülistan olur yerin!

İnce ele sık doku!

Ayağının tozu olmak, bana nasip olaydı,
Dertler vız gelirdi, gerisi her şey kolaydı.
Güllerim baharda, gonca iken solaydı,
Yeter ki nur cemalini görmek, nasip olaydı.

Tenindeki ter kokusunu, teneffüs edebileydim,

Nasırlı ellerimde tırpan,
Cennetliktir Allah’a tapan.
Zebanilere komşu olur,
Şeytani yollara sapan.

Nasırlı ellerimde orak,

Nasıl ki şarap mahsenlerde kaldıkça yıllanıyorsa,
Nasıl ki kaldıkça değeri kat be kat artıyorsa,
Nasıl ki bir güzel endamıyla etrafındakileri cezp ediyorsa,
Sende şarap ol yıllan benim için gönüllerde,
Aydınlat gönül karanlıklarını ender güzelliğinle.

Gözümün içine baka baka, beni kandırıyorlar,
Dinimi ve mukaddesatımı, harikulede anlatıyorlar,
Anlattıklarını, içtimai hayatta, hiç yaşamıyorlar,
Rolünü fevkalede yapan, bir artist gibi davranıyorlar,
Müdahale ettiğimde de, sen işine bak diyorlar!

Sen zalimsin, zalimsin, zalimsin!
Zalim olmasaydın, gönül topraklarımı etmezdin kurak!
Unutma hangi sıfatta olursan ol ölümdür son durak!
Gülmelerin her türlüsüne beni hasret bıraktığın için,
Senin de gönül tarlaların vakti geldiğinde olacak çorak!

Zifiri karanlıklardayım.
Önümü göremiyorum.
Sefilleri oynamaktayım.
Dostlarımı seçemiyorum.

Yarınım yok geleceğim meçhul.

Ömür miadım ha bitti ha bitecek!
El aleme gülünç etme beni!
Yirmilik paslı çivileri seni seven gönlüme çakma!
Beni bana bırakma!
Beni bana küstürme!