İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ben, sana olan visal özlemleriyle yanıp kavrulurken,
Adlarımızın ilk harflerini asırlık çınar ağaçlarına kazırken,
Gönül kafesimdeki bülbüllerim seni aşk ve şevkle şakırken.
Haberin yok ey gözlerimin nurlu bakışı, ey sevgili en sevgili!

Ben, seninle geçen her anımı kesik uçlu kalemlerle, günlüğüme yazarken,

Kurumuş bir yaprak gibiyim,
Dalımdan ha düştüm ha düşeceğim.
Zifiri Karanlık çıkmazlardayım,
Ha kayboldum ha kaybolacağım.

Ekmeği, elinden alınmış çocuk gibiyim,

Her daim aşk ve şevkle yalvarıp yakarıyorum yerin göğün sahibine.
Ben yaşadıkça muhtaç etmesin beni hiç kimseye.
Tiksinmişim tiksinebildiğim kadar insan görünümlü mahlûklardan.
Hakkımı asla ve asla helal etmiyorum!
Beni mukaddesat ile kandıran şerefsizlere!

Oturdum dertli dertli Dicle nehrinin kenarında,
Kendimi hapsettim yarin simsiyah saçlarının aklarında.
İşin kolayına kaçmadan sorguladım kendi kendimi,
Cevabını bilemediğim sayılı ömür miadımın sorularında.

Giyersen özlem yolunda visal tacını
Güzel ve manidar edersin kendi bahtını.
Kolay kolay yorulmazsın,
Çalarsan canı gönülden Allah’ın kapısını.

Düstur edinirsen vefa ile sadakati,

Sızlatırsan asil atalarının kemiklerini!
Motif motif mahirce işleyemezsin gönül gergefini!
Sen yaşadıkça iki yakan bir araya gelmez!
Anlatılmakla bitiremezsin çarnaçar hal ve ahvalini!

Doldurursan yufka gönlünü envai türlü kemliklerle!

Ey yar!
Aşk ve şevkle yolcu olmuşum beni sana getiren yollarda,
Visal umuduyla yorulmak nedir bilmemişim
Solmuş olsa da betim benzim,
Can havliyle her yerde ismin zikretmişim.
Ne zaman nur cemalin sevda sürmesi çekilmiş gözlerimin önüne gelse,

Yüzde dost kalpte düşman olanları,
Beni manevi değerlerle kandıranları,
Rollerini artist gibi mükemmel yapanları,
Havale ediyorum yerin göğün sahibine!

Beni çıkarları için boşu boşuna yoranları,

Kullanmaktan çok eskimiş yıpranmış bir bavulum vardı
Adını “Hayat bavulu” koymuştum,
Yaşadığım neşe ve sevinçlerimi, sıkıntı ve kederlerimi,
Her türlü gam ve kasvetimi işin kolayına kaçmadan, içine yerleştirmiştim.
Unutmamak için özellikle karşımda durmasını istiyordum.

Ey sevgili!
Her celalli ve haşin baktığında,
Kurur dilim dimağım.
Baykuşlar mekân tutar
Sana sevdalı gönül otağım.