İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Görülmesi gerekeni görmeyenlere,
Hayat gergefinde kardeşlik nakşını örmeyenlere,
Yazıklar olsun!
Yediği tabağa pisleyenlere,
Husumet duygularını besleyenlere,
Yazıklar olsun!

Yastıklar bana küskün ben de yastıklara
Gönlümün şeref misafirleri benzer fıstıklara
Okudum pür şevkle sevda kitaplarını
Benzettim ana fikirlerini gerçek dostluklara

Yorganlar benden aciz ben de yorganlardan

Ey sevgili,
Yeter artık ne olur gelme üstüme!
Büyük harflerle adın oydum sevda büstüme.
Çektirdin habire çile üstüne çile,
İzin vermedin tasalarımı getireyim dile.
Bak simsiyah saçlarımıza düştü aklar,

Tutsağın olayım, alsınlar özgürlüğümü elimden!
Yeter ki tebessümün eksik olmasın yüzünden!
Uçurtsunlar murad güvercinimi kafesinden!
Yeter ki seni seviyorum cümlesi eksilmesin dilinden!

Prangalar vursunlar el ve ayaklarıma!

Yerinde olsaydım,
Gönül köprüleri kurardım.
Zalimlerin önünde durardım.
Ölümü çok tefekkür eder,
Rahmani yollarda nefsimi yorardım.

Yerinde olsaydım,
Her başımı yastığa koyduğumda, vicdanımın sesini dinlerdim.
Kardeşliğin, paslanmış, körelmiş bıçaklarını, yeniden bilerdim.
Garip gurabın, fakir fukaranın, dul ve yetimlerin gözyaşlarını,
Aşk ve sevgiyle, muhabbet ve kardeşçe silerdim.

Yeter ki sen üzülme!
Sana başı dumanlı karlı dağlardan, kar getireyim!
Senin için kapı-kapı sevgi merhamet dileneyim!
Aşılmaz dağları aşıp, sana muhabbet tellallığı yapayım!
Yanan bağrına buz, kanayan yarana merhem olayım!

Yoğluğunda,
Çatallaşır sesim!
Daralır nefesim!
Sevda kuşuma,
Dar gelir kafesim!

Yürek dediğin,
Sevdanın sıcaklığında en güzel aşkı filizlendirsin,
Yaşama şevkini habire sevgiyle artırsın,
Herkes ona gıpta etsin ve hep o konuşulsun,
Sevda dökülen gözlere,aşkin sürmesini çeksin,
Dağların doruğunda,yazın sıcaklığında,kar bulundursun,

Yürüdüm, yar yolunda,
Daim varsın, aklımda.
Her zaman, sen haklısın,
Umutsun yarınlarda.

Yürüdüm, yavaş yavaş.