İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Yarimin, sevda sürmeli kara gözlerinden,
Konuştuğunda, bal dökülen dillerinden,
Sevdamı gizleyen, yılan misali örüklerinden,
Yürekleri delen, ceylanımsı bakışlarından davacıyım.

Canı gönülden seni seviyorum demeyişinden,

Firakında, sudaki şeker gibi erir biterim

Bir anlık visalin için, koşa koşa gelirim.

Nur cemalinden mahrum kalmamak için,

Bozuldu yine o yarla aram.
Duyulmaz oldu dertli naram.
Üzüldükçe üzülüyorum.
Müzminleşiyor gönül yaram.

Küstü yine o yar bana.

Çizgisi belli olan, olmaz asla ve asla çar naçar.
Olmayanlar ise, çarçabuk yorulur hayattan, beti benzi kaçar.
Akıbetleri, kuduz köpeklerden daha beter olur,
Yerin göğün sahibi, onları dertten derde eder düçar.

Çizgisi belli olan, doksan dokuz esması olanla, her daim dost olur.

Susuyorum!
Yokluğunda varlığına susuyorum!
Visal özlemlerim gerçekleşir diye,
Canı gönülden sabrediyor susuyorum!
24/Ağustos/2013

Ak!
Aşkın pınarı ol seni seven gönlüme ak!
Gamzeli yanakların ile kirazımsı dudakların,
Çatlatır feleği, kapkara talihimi eder ak!
16/Eylül/2013

Desen desen!
Aşkını işledim gönül gergefine desen desen,
Sevda meclisinde, karşılıklı otururken,
Ne olur bir kez ben de seni seviyorum desen! 08/Ocak/2014

Yaralar!

Koyun,
Kuzusunu emzirmek için meler koyun.
Seven sevdiğine doymadan ölürse,
Murat almayanların mezarına koyun.

Katar,

Gözlerim,
Bıkıp usanmadan yollarını gözlerim.
Yollarını gözlemekten,
Şirin uykulara hasret kaldı gözlerim.

İzlerim,

Elim,
Görmüyorsa ferli gözlerim, tutmuyorsa artık güçlü elim,
Dökülmüşse dişlerim, bükülmüşse belim,
Demek ki şatafatlı fani dünya hayatım olmuştur elim.

Yor!