Hüdai Ülker Şiirleri - Şair Hüdai Ülker

BİR KİTAP OKUDUK: SİDDHARTHA

Dünya edebiyatında birkaç -küçük- kitap vardır ki, bu kitaplar dünya çapında
ünlü ve güncelliğini hiç kaybetmeyen kitaplardır.

Khalil Gibran ın -Der Prophet- (Peygamber) , Antoine de Saint-Exupery nin -Der Kleine Prinz- (Küçük Prens) adlı kitapları bu ünlü kitaplardan ikisidir.

Yağmurlu bir çatıdan,
Dünyaya doğru bir gelinlik sarkıyor
Suların gösterdiği, anlamlı bir şubat ayıdır
Ve hatta kışın köründe fışkıran bir ihanettir bu
Bir ihanet, camın ardındaki bir yüzde donmuş
Soğuk ve suskunluk birleşir toprak yollarda

(İzmir Körfezi İçin)

kollarmızda uyuyan
yorgun körfezin çocuklarıyız biz
parmakuçlarımızda filizlenen,
ağır ve acıklı şiirler,

Bir gün, gökyüzü rüzgarlarla karardı.
Pençesi kuvvetli bir bulut beni yağmurlarda durdurdu,
insafsızca seçilmiş güneşsiz bir günde
yağmura dayadılar sırtımı.
Izdırap, utançla bakıyordu yürüyen sulara,
bulutlar döküntü ağızlarıyla

Saçları kesik bir hayatın,
şarkıya bulanmış saatleridir,
güneşin yokuşlara tırmanması.
Çocuklar gürbüz ayaklarıyla koşuyorlar,
ağaçlara tırmanarak ışık topluyorlar.
Güneş, ışık ve rüzgar, hatta deniz...

Zaman yalpaladı karardı gözlerimiz yalanın ne kadardı cüssesi sanki
Hayat bazen ikramiyedir gökyüzüne bakarken kahkaha peydah olur
Başına buyruk deli kavramlarla genişliyordu genzimize takılan günler
Kulelerde kendilerine gelen oynak tüccarların her gün anlattıkları vardı
Mütecaviz korunuyor kazılan topraklar kabarıyor kıpırdayamıyor insan

Seni yalvarırken gördüm
puslu ellerin titriyordu
ve yola çıkıyordu gurbetlerin.

Senin saçların kışları davet ederdi
kan boşalırdı sisli günlerin karnından

Uzun kışların koynunda mührün rengi beyazlaştı kimse görmedi
Potinle kışa girmek kınına sokulmuş hançer gibidir kesiverir soğukları
İnsaflıysan bırakma yapışmasın kartopuna kömürün son nefesi
Hangi beyazlıktır ki o mühür kadar yeri yoktur alemde
Keşfedilmiş hayatların ardından saçlara uzanan yapışkan rutubetler
Mesire yerinde esire aldırmadan yemekler yenmiş rutubet giderilmiştir

hançerlenmiş defterimden şiirler dökülür
gecenin bir vaktinde dar sokaklardayım
on sekizinde bir kız geçiyor
göğsünden kan damlayarak
hüzün yağmura isyan eder
ve dökülen şiirler kaldırımda ıslanır

Suyun bir ağrıya duyulan dokunuşu, yosuna yapışan sıcak sesi nefesin
Dayanılmaz hayat öyküleri küllenmiş salıncaklarda ve düğün gecelerinde
Öne çıkıyor özlü sözlerimiz, tiryakiler şarkılar eşliğinde seviyor geceleri
Dökülebiliyorsa onsuz da taşlar etekten, kalsın davası ver postaya mektubu
Hep aynı nakaratla sürüyor şarlatanlık, kapıların kapanması bir söze kalıyor
Gelsin sırdaşımız, alsın çakısını, çeksin rakısını, duvarların en ucuna otursun