Hüdai Ülker Şiirleri - Şair Hüdai Ülker

Artık gemileri kaldırsak ortadan
kuşların kanatları serindir şimdi,
şimdi gemiler uzanmıyor o serinliklere,
artık lüzumsuz denizleri
çıkarsak hayatımızdan,
senin bazı yerlerin hassasmış dediler

Şimdi, örümcekleri uykuya dalmış bu şehrin
silahları çınlıyor omuzlarımda,
demir ve durgunluk vardı korkak uçurumlarda
okuduğum romanlar yıllarca esir kaldı
pencerelerden sarkan küskün ölüler arasında,
karanlığa itilen nice bedenler gördüm.

Sabah toprak sokakların damarlarında yükseliyor,
dünyanın bir günü başlıyor, bu semtin şakaklarında
yorgunluktan arınmış sessiz kızlar uyanıyor,
onların saatleri her sabah hüznü gösterir,
ırmaklar gibi akan gözlere gün vuruyor,
onlar yağmurlu gecelerde yaşama sarılırlar,

Hayatımın boşluğuna bir semt düşüyor,
her gece düşüyor
kendimi bile göremediğim karanlıklarda,
hep aynı kadın geçiyor bu sokaklardan,
gökyüzüyle konuşan hep aynı kadın
çünkü çarpıyordu onun yüreği,

Körfezdeki öpüşmelerim dağların acısını dindirir,
Benim serüvenim orada kurşun yağmuruyla başladı
Dakikalar yağmurla birlikte yüzüme vurdu,
Cesetler serildi gözlerimin önüne
Sokaklar uzadı içime doğru, anılar belgelere yansıdı
Sonra, öptüştükçe o serin rıhtımlarda,

Bir kadının gözlerinde bir şiir büyüyor
ve sokaklar akıyor denize doğru
yaşam vardı bu sokaklarda
bu rüzgarlardan güvercinler akardı.

Bulutlarla oynaşan kuşlar

Gizli işlerin avanesi düşe dalmış düğmeleri parçalanmış bir paltonun içinden gelir sesi
Çetindir yaşamı kaptanın gemisini yıldızlara dayar takırtılar yürütür onu dünyaya doğru
Sefanın saklısı aşkın yasaklısı kınandı bulvarlar bulanıktır ay ışığı yürüyelim arkadaşlar
Suçun izine rastlanmamıştır sabıka kaydıyla oynanmıştır gizli dosyalar aman yanmasın
İnsanın kuvvetli bir paltosu olmalı ısıtmalı bir de kışın kuru incirsiz kalmamalı kişi
Sular kararır serinlik şapkaya yansır hüviyetler çıkar ortaya vurulur görülmüştür damgası

Yeni bir siir yazmak icin
pabuçlarımı bağladım.

Kalemim yıllarca
yağmurumla öpüştü,
gidiyorum,

Bu gün hayatla
randımanlı bir sohbette bulundum,
öpüştüm eski günlerimle,
hiç kimseye haklı haksız demedim,
sökülmüş bir yaşamın
ortasında değil miyiz,

Ölümlerden bahsetme bu akşam
Öpüş öpüşebildiğin kadar
Severken başkası olma
Hatta kendin de olma
Pencereler açılsın düğmeler iliklensin
Saatini ayarla düşüncene düzen ver