Hüdai Ülker Şiirleri - Şair Hüdai Ülker

Beni yabancı yerine koyup saldırmayın üzerime
kelimeleri kararmış önyargılarla geldiniz
sarktınız püsküren bir akşam gibi ve şiştiniz
daraldık paslı günleri saymaktan

Bu şehir beni palmiyeleriyle sarar,
bir kadın çığlıkla geçerken rıhtımdan,
bu şehir benim gençliğimi öper,
bir dalga yükselir içime doğru,
bu şehir yüklenir tüm kahkahaları,
çığlıkları rıhtıma dökülür kadının.

Ölü sessizliğindeki o derin gecede
bir ağrının kanıma karıştığını hissettim
dağınık damarlarımı toparladım
çünkü saçları paslanmış bir kadın
bana bir ayrılık öyküsünden söz ediyordu
bilmem, yaşadıysam da unuttum ayrılıkları

Ayaklarım elverdiğince ayağa kalktım
takındım tavrımı çıktım dışarı
indiğim sokaklarla öpüşmek geçti içimden
dünyayı alaşağı etmek değildir niyetim
kedilerin kanına su serpecek
bir başlangıç olsun isterim

Seni kaybettiğim günden beri ay ışığını öpemez oldum
artık yakışmıyor denizin kıyısına martılar
balıklar ne suya ne de tuza doyuyor
mutlu olamadı sabrını koruyamayanlar.

Sensizlik çöktüğünden beri boğazıma

Artık bir şey kalmamıştır,
dar sokakların kendi güzelliklerini sergilemesine
her evin bahçesinde bir kadın ruhu gezer
hiç kimsenin aşık olmak için
yağmuru beklemesi gerekmez
kızlar beyaz gömlek giyer, dar sokaklar güzelleşir,

Körfezdeki öpüşmelerim dağların acısını dindirir,
Benim serüvenim orada kurşun yağmuruyla başladı
Dakikalar yağmurla birlikte yüzüme vurdu,
Cesetler serildi gözlerimin önüne
Sokaklar uzadı içime doğru, anılar belgelere yansıdı
Sonra, öptüştükçe o serin rıhtımlarda,

Bir kadının gözlerinde bir şiir büyüyor
ve sokaklar akıyor denize doğru
yaşam vardı bu sokaklarda
bu rüzgarlardan güvercinler akardı.

Bulutlarla oynaşan kuşlar

Gizli işlerin avanesi düşe dalmış düğmeleri parçalanmış bir paltonun içinden gelir sesi
Çetindir yaşamı kaptanın gemisini yıldızlara dayar takırtılar yürütür onu dünyaya doğru
Sefanın saklısı aşkın yasaklısı kınandı bulvarlar bulanıktır ay ışığı yürüyelim arkadaşlar
Suçun izine rastlanmamıştır sabıka kaydıyla oynanmıştır gizli dosyalar aman yanmasın
İnsanın kuvvetli bir paltosu olmalı ısıtmalı bir de kışın kuru incirsiz kalmamalı kişi
Sular kararır serinlik şapkaya yansır hüviyetler çıkar ortaya vurulur görülmüştür damgası

Yeni bir siir yazmak icin
pabuçlarımı bağladım.

Kalemim yıllarca
yağmurumla öpüştü,
gidiyorum,