Hüdai Ülker Şiirleri - Şair Hüdai Ülker

Ölümüne bir buruklukla
geçtim hain sehpalar arasından
ellerimde sıcak kurşunlar,
defterlerimde başlamamış aşklar vardı.
Bombaların düştüğü yerde
mutfak saatleri durur

Doğrudur dağlardan sızan renklerle göle gittiğimiz
yıldızların dostluğuna sarılıp işte budur diyoruz
işte budur bizi suya taşıyan tükenmez sevgi
yankılanan su sesi öğle vaktinde çarpar genzimize
ağaçlarda kuşlar sularda ses gel bak sevdiceğim
alemin elaleminden duyma ağaçlara yürü

Ben cebimde harflerle gezerim,
bir bir çıkarır bakarım onlara,
ve
sözcükler gelir gözüme.

A’lar akşam olur,

Hayal kuradık,
Gecekondu denizinde.
Gökyüzünde büyüyen ay,
Yüreğimiz daha büyük.
Alsancak limanından,
Bir gemiye atlayıp,

Hayatı alkışla titizlik yap kendine briyantin al
Satır başında durmuşuz yosun tutmuş gailemiz
Alkış muteberdir parçası bile yakar paçayı
Bir zevk midir damalı taksinin damaları
Sevinç sebebi midir çarpışan arabayı
Çarpmadan sürebilmek

Belki duydunuz,
Karanlık çığlıklarımı.
Evet,
Bendim bağıran,
Bu koyu kentin,
Tutuklu tepelerinden.

Kurumuş yapraklar,
Dünyanın sırtına düşüyor.
Ve yağmurlar,
Ülkemde görmediğim,
Yaprakların yoldaşı.
Eritiyor madenleri,

Geçimsiz bir rejimin artıklarıydınız,
şimdi rüzgar vurur
kelepçeli gömleklerinize,
düşünceler savrulur ve rüzgar vurur.
Bir bulut kalkmaz bir şehrin gövdesinden.
Karanlık eller yürür kişiliğimize

O şehirden uzak şimdi
rap rap yürüyen ayaklarım
öpsem yeridir o sokakları
ağlasam yeridir o ırmaklarda.

Saçlarımdan dökülen hayat

Martıların çoğaldığı
bir ülkedeyim kaç yıldır.
İçimde casuslar gezerken,
Frida gibi kaş çatar gençliğim.
Ve gençliğim susardı,
gözlerinin hapishanelerinde.